İntihar; bir insanın kendini, sebepli sebepsiz öldürmesi demektir.
İntihar, kelime olarak Kur’an-ı Kerimde geçmektedir. Bu kelime peygamber efendimizin sözlerinde de geçmektedir.
Kur’an-ı Kerimde; “Allahın muhterem kıldığı cana kıymayın.” (İsra suresi, ayet:33) “Ve kendinizi öldürmeyin.” (Nisa suresi, ayet; 29 ) buyurulmaktadır.
Peygamber Efendimiz, intihardan kesinlikle kaçınmamızı ifade etmiştir.
Ebu Hureyre (R. Anh.) dan rivayete göre Hz. Peygamber şöyle buyurur:
“Her kim bir dağdan (yüksek bir yerden) kendini aşağıya bırakıp öldürürse böyle yapan kimseye, Cehennem ateşinde ebedi ve daimi surette kendisini yüksekten aşağıya bırakır (bir halde azap olunur). Bir kimsede zehir içerde canına kıyarsa zehri elinde içer bir halde ebedi ve daimi surette Cehennem ateşinde (azap olunacaktır). Her hangi bir kimse de kendisini (bıçak) gibi bir demir parçasıyla öldürürse, ona da bıçağı elinde karnına vurarak ebedi ve daimi surette Cehennem de azap olunacaktır.” (Buhari cilt: 12.sayfa; 96, Hadis No: 1940)
İslâm dininin temel amaçlarından biri nefsin korunmasıdır.
Yaşama hakkı, en tabiî haklardandır. Onun elde edilmesinde kişinin bir katkısı yoktur ki, sona erdirilmesinde hakkı olsun.
İslâm dini, bir insanın haksız yere başkasını öldürmesi gibi, kendi canına kıymasını da kesin biçimde yasaklamıştır. Canı veren Allah’tır ve yine ancak o alabilir. Bunun aksini düşünmek ve uygulamak mümkün değildir.
Kur’an da geçen ve öldürmeyi yasaklayan ayetler, her iki durum için de geçerlidir. Hatta intiharın, başkasını öldürmekten daha büyük bir suç, bir günah olduğunu ileri sürenler de vardır.
İntihar eden kimse, nasıl intihar etmişse cehennem de sonsuza kadar aynı şekilde ceza görecektir.
Cündüp b.Abdullah’tan Hz. Peygamber (S.A.S)’in şöyle dediği nakledilmiştir:
“Sizden önceki ümmetlerden yaralı bir adam vardı. Yarası çok ağırdı. Yarasının acısına dayanamayarak bir bıçak aldı ve bileklerini kesti. Ancak kan bir türlü durmadığı için adam öldü (intihar etti). Bunun üzerine Allah, kulum can alma konusunda benim önüme geçti, ben de ona cenneti haram kıldım, buyurdu.” (Buhari, Enbiya:50)
Allah-ü Tealâ; “Şüphesiz biz diriltir, biz öldürürüz. Dönüşte ancak bizedir.” (Kaf suresi, ayet;43) “Öldürende, diriltende o’dur.” (Necm Suresi, ayet;44) buyuruyor.
Dinî hükümler bu kadar kesin ve açık olduğu halde insanlar, özellikle inanç sahibi insanlar neden intihar ederler? Doğrusu bu soru üzerinde durulmaya ve araştırılmaya değer.
Aslında intihar etmek kolay değil. Bir insanın veya bir hayvanın yapabileceği en zor işlerden birisidir.
İnsanlara intihar etmek isteyip istemediklerini teker teker sorsak, herhalde rızasıyla intihar etmek isteyen çok az çıkar veya hiç çıkmaz.
İntihar eden insanların ben, rızaları dışında intihar ettiklerine veya edeceklerine de pek inanmıyorum. Bir kimsenin isteyerek intihar etmesi için çok ağır şartların, zorlayıcı tesirlerin ve ikna edici iç sıkıntıların oluşması gerekir. O ağır şartlar ve psikolojik depresyonlar ve zihni yorgunluklar insanın rızası ile intihar edebileceği olumsuz bir noktaya getirir.
Esasında bir insanın kendisini öldürmesi (intihar etmesi) ile başkasını öldürmesi (cinayet işlemesi) arasında hiçbir fark yoktur. İntihar yoluyla hayatına son veren, canına kıyan kimsenin sanki yanında ikinci bir şahıs var gibidir. Silahı ateşleyen, ipi boğazına geçiren, zehir içmesini sağlayan, köprüden boğazın derin sularına gömülmesine sebep olan, bilek damarlarını kestiren hep o görünmeyen, lakin bu kötülükleri işletebilecek güçte olan menfiliklerin tesiri.
Bu menfilikler veya ümitsizlik ve korku ortamını sağlayanlar nefistir, şeytandır, kötü dosttur, ahlâksız davranışlardır. En önemlisi dini bilginin azlığı ve imanın zayıflığıdır. Bunlar zararlı ve düşman güçler.
İnsanları bu korkunç akıbetten koruyacak ve kurtaracak olanda; imandır, sabırdır, bilgidir, şükürdür, Tövbedir, günah işleme ve azap çekme korkusudur ve tek cümleyle kadere ve ahiretin varlığına inanmaktır. Allah korkusu ve Peygamber sevgisidir.
İntihar edenlerde bu değerler yok mu? Yok demek kolay değil. Kolay değil ama gerçeği de ifade etmekten kendimizi alamıyoruz. Bu değerlere sahip olan bir kimsenin akıbeti böyle olmamalı.
İyi düşünülürse intihar etmek hiçbir şeyi değiştirmez, hiçbir problemi halletmez, hiçbir sıkıntıyı gidermez, dünya ve ahirette insana hiçbir şey kazandırmaz. İntihar etmeye iman izin vermez, akıl böyle bir saçmalığı kabul etmez.
İntihar, kelime olarak Kur’an-ı Kerimde geçmektedir. Bu kelime peygamber efendimizin sözlerinde de geçmektedir.
Kur’an-ı Kerimde; “Allahın muhterem kıldığı cana kıymayın.” (İsra suresi, ayet:33) “Ve kendinizi öldürmeyin.” (Nisa suresi, ayet; 29 ) buyurulmaktadır.
Peygamber Efendimiz, intihardan kesinlikle kaçınmamızı ifade etmiştir.
Ebu Hureyre (R. Anh.) dan rivayete göre Hz. Peygamber şöyle buyurur:
“Her kim bir dağdan (yüksek bir yerden) kendini aşağıya bırakıp öldürürse böyle yapan kimseye, Cehennem ateşinde ebedi ve daimi surette kendisini yüksekten aşağıya bırakır (bir halde azap olunur). Bir kimsede zehir içerde canına kıyarsa zehri elinde içer bir halde ebedi ve daimi surette Cehennem ateşinde (azap olunacaktır). Her hangi bir kimse de kendisini (bıçak) gibi bir demir parçasıyla öldürürse, ona da bıçağı elinde karnına vurarak ebedi ve daimi surette Cehennem de azap olunacaktır.” (Buhari cilt: 12.sayfa; 96, Hadis No: 1940)
İslâm dininin temel amaçlarından biri nefsin korunmasıdır.
Yaşama hakkı, en tabiî haklardandır. Onun elde edilmesinde kişinin bir katkısı yoktur ki, sona erdirilmesinde hakkı olsun.
İslâm dini, bir insanın haksız yere başkasını öldürmesi gibi, kendi canına kıymasını da kesin biçimde yasaklamıştır. Canı veren Allah’tır ve yine ancak o alabilir. Bunun aksini düşünmek ve uygulamak mümkün değildir.
Kur’an da geçen ve öldürmeyi yasaklayan ayetler, her iki durum için de geçerlidir. Hatta intiharın, başkasını öldürmekten daha büyük bir suç, bir günah olduğunu ileri sürenler de vardır.
İntihar eden kimse, nasıl intihar etmişse cehennem de sonsuza kadar aynı şekilde ceza görecektir.
Cündüp b.Abdullah’tan Hz. Peygamber (S.A.S)’in şöyle dediği nakledilmiştir:
“Sizden önceki ümmetlerden yaralı bir adam vardı. Yarası çok ağırdı. Yarasının acısına dayanamayarak bir bıçak aldı ve bileklerini kesti. Ancak kan bir türlü durmadığı için adam öldü (intihar etti). Bunun üzerine Allah, kulum can alma konusunda benim önüme geçti, ben de ona cenneti haram kıldım, buyurdu.” (Buhari, Enbiya:50)
Allah-ü Tealâ; “Şüphesiz biz diriltir, biz öldürürüz. Dönüşte ancak bizedir.” (Kaf suresi, ayet;43) “Öldürende, diriltende o’dur.” (Necm Suresi, ayet;44) buyuruyor.
Dinî hükümler bu kadar kesin ve açık olduğu halde insanlar, özellikle inanç sahibi insanlar neden intihar ederler? Doğrusu bu soru üzerinde durulmaya ve araştırılmaya değer.
Aslında intihar etmek kolay değil. Bir insanın veya bir hayvanın yapabileceği en zor işlerden birisidir.
İnsanlara intihar etmek isteyip istemediklerini teker teker sorsak, herhalde rızasıyla intihar etmek isteyen çok az çıkar veya hiç çıkmaz.
İntihar eden insanların ben, rızaları dışında intihar ettiklerine veya edeceklerine de pek inanmıyorum. Bir kimsenin isteyerek intihar etmesi için çok ağır şartların, zorlayıcı tesirlerin ve ikna edici iç sıkıntıların oluşması gerekir. O ağır şartlar ve psikolojik depresyonlar ve zihni yorgunluklar insanın rızası ile intihar edebileceği olumsuz bir noktaya getirir.
Esasında bir insanın kendisini öldürmesi (intihar etmesi) ile başkasını öldürmesi (cinayet işlemesi) arasında hiçbir fark yoktur. İntihar yoluyla hayatına son veren, canına kıyan kimsenin sanki yanında ikinci bir şahıs var gibidir. Silahı ateşleyen, ipi boğazına geçiren, zehir içmesini sağlayan, köprüden boğazın derin sularına gömülmesine sebep olan, bilek damarlarını kestiren hep o görünmeyen, lakin bu kötülükleri işletebilecek güçte olan menfiliklerin tesiri.
Bu menfilikler veya ümitsizlik ve korku ortamını sağlayanlar nefistir, şeytandır, kötü dosttur, ahlâksız davranışlardır. En önemlisi dini bilginin azlığı ve imanın zayıflığıdır. Bunlar zararlı ve düşman güçler.
İnsanları bu korkunç akıbetten koruyacak ve kurtaracak olanda; imandır, sabırdır, bilgidir, şükürdür, Tövbedir, günah işleme ve azap çekme korkusudur ve tek cümleyle kadere ve ahiretin varlığına inanmaktır. Allah korkusu ve Peygamber sevgisidir.
İntihar edenlerde bu değerler yok mu? Yok demek kolay değil. Kolay değil ama gerçeği de ifade etmekten kendimizi alamıyoruz. Bu değerlere sahip olan bir kimsenin akıbeti böyle olmamalı.
İyi düşünülürse intihar etmek hiçbir şeyi değiştirmez, hiçbir problemi halletmez, hiçbir sıkıntıyı gidermez, dünya ve ahirette insana hiçbir şey kazandırmaz. İntihar etmeye iman izin vermez, akıl böyle bir saçmalığı kabul etmez.