Canlılar için yaşlanmak kaçınılmazdır. Her canlı yaşlanmaktadır. Ağaçlar köklerindeki suyu yukarı çekemez, güneş ışığını kullanamaz, durumuna gelince yaşlanmış olur. Kısacası organizmanın çevreye uyumundaki azalmanın yetersizliğidir. Genetik programın sona ermesidir. Ben burada yaşlıların ruh sağlığını yazacağım.
Kronolojik yaşlılığı tipik olarak sınıflarsak; üretim yani iş gücü dışında kalmışlık, ya da toplumla etkileşime girmeme ve bunaklık halidir. Yaşlılar diğer yaş guruplarına göre huzur çağı dediğimiz çağı yaşaması gerekirken, daha çok streslidirler. Bu stresleri onlarda yıkıcı olmaktadır. Bu yüzden çabuk boşluğa düşerler. Sebepleri çoktur huzursuz olmaları için; en çok eski yapamadıklarının üzüntüleri vardır, içlerinde, bunun yanında yakınlarını ve akranlarını yitirmesi onları yalnızlaştırmaktadır. Derinden yaralamaktadır. Yakınlarının ölümlerden sonra toplumdan kaçış ve kabuğuna çekilme beraberinde fiziksel hastalıklarla ortaya çıkar. Çünkü bağışıklık sistemi de zayıflamıştır. Anksiyete (endişe) artmış. Düşünmede ve davranışta katılık, çaresizlik, huzursuzluk, kuşkuculuk ve bazen paronaya (mantıksız kuruntu) görünür. Bunun yanında bağışıklık sistemi de azalmasıyla olaylara ve hastalıklara karşı direnç ve dayanırlıkları azalmaktadır. Bu özellikleri diğer yaş gurupları bilmediği için aile içinde yaşlılarla tartışmalar ve kuşaklar arasında çatışmalar çıkmaktadır.
İleri yaş dediğimiz yaşta insanların psikolojik, fiziki ve sosyal değişikliğe uğradığı kesindir. Sürekli kendinden küçüklere yardım ederken kendileri yaşlanınca yardım ettiklerin yardımına muhtaç duruma gelirler. Emekli olunca gelir durumunun düşüşü ile birde bunun yanında sağlık problemleri eklenir. Elindeki varlığına çok sarılır. Gelir düşüklüğü onu korkutmaya başlar. Cimrileşir. Dünya malına düşkünlüğü daha çok artar. Elindeki malını tutmak ve elinden kaçırmak istemez. Toplumsal etkinlikten çekilme, toplumsal etkinlikten çekilme doyuma ulaştığını ya da toplumsal etkinlik onu mutlu etmediğindendir. Bu değişimi gençler ve orta kuşaklar anlayamaz. Bazıları uhrevi hayata düşerken bazıları emekli olunca yapamadıkları işlerin peşine daha bir hırsla düşer dünya malına daha fazla sarılır.
İleriki yaşlarda yetişkinlerin kişilik psikolojisi cinsler arasında farklılıklar gözükmektedir. Benlik üzerindeki cinsiyet baskısı azalmaktadır. Yetişkinlik ve ergenlik başlarında farklı olmalarına rağmen ileriki yaşlarda birbirlerine benzer olurlar.
Yaşlı erkeler kendilerine hâkim ve işbirliğine yatkın olurlar. Yaşlı kadınlar ise gençlik yıllarına göre daha az boyun eğici, daha fazla atılgan ve kendilerini otoriter ve yetenekli görürler. Yaşlı kadınlar yaşlı erkelere göre daha fazla depresyona girmektedirler. Yetmişin üstünde zekâda da değişiklikler olamaya başlar. Birikim zekâsı yetmişli yaşlara da iyice artmakta gözükürken, akıcı zekâda düşüşüler görülür. Hep eskileri tekrar etmeleri bundandır.
İşte burada bizlere düşen yaşlılara toplumsal destek vermeliyiz. Toplumsal destek, yaşlının bağışıklık desteği kadar önemlidir. Bu yüzden diyorum ki haydi yaşlı akraba ve komşuları ziyaret edelim. Gözleri kapılarda kalmasın. Onlar gözleri gönülleri yaşlılar/Hal hatır soran bir dost arar yaşlılar.