Sezon başına dönecek olursak;
Üçlü averajla, takım Bank Aysa Birinci Lige düşmüş. Ortada yönetim yok. Teknik direktör yok. Futbolcu alacakları ödenmediği için, mevcut futbolculardan birçoğu şehri terk etmiş, bazıları serbest kalmış veya sözleşmeleri bitmiş. Şehir tam bir moral bozukluğu içerisinde. Hasılı, nerede ise Konyasporun sadece tabelası kalmış.
Öyle bir ortamda Büyükşehir Belediyesi Başkanının da ricası ile bir Konya ve Konyaspor sevdalısı ortaya çıkmış ve mevcut şartlara isyan etmiş.
Bu şehir ve takım sahipsiz değil demiş.
Önce teknik direktör konusunu çözmüş. Teknik direktörlüğe Konya’nın daha önce Süper Lige çıkmasında takımın başında olan Hüsnü Özkara ve ekibini getirmiş. Onun görüşü doğrultusunda eski kadrodan takımda tutulma imkanı olan futbolcularla bir şekilde anlaşmış. Yine ihtiyaca göre imkanlar nispetinde transferler yapılmış.
Bu arada ciddi bir borç yükü ve küskün şehre rağmen Bahattin Karapınar ve arkadaşları taşın altına ellerini sokarak Zeki Çimen’den emaneti teslim almışlar ve onlarda birkaç transfer ile takımı lige sürmüşler.
Her ekonomik sıkıntıda olduğu gibi yönetim içerisinde sıkıntılar ve anlaşmazlıklar çıkmış, belki de yönetimin omurgasını oluşturan bir gurup yönetimden ayrılmış. Başkan yedek üyelerle yönetimi takviye etmiş ve yoluna devam etmiş.
Kamu oyunda teknik ekibe karşı mevcut yönetimin pek sıcak bakmadığı ve hocanın istifasının beklendiği kulaktan kulağa fısıldanmaya başlamış. Bütün bunlar olurken takım lige çok iyi bir giriş yapmış ve uzunca bir süre lider götürdüğü ilk yarıyı genel averajla ikinci sırada tamamlamış.
Kulübün futbolcu borçlarından dolayı transfer yasağı olması nedeniyle ara transfer döneminde takımın eksiklikleri giderilmemiş. Böyle bir ortamda ligin ikinci yarısı başlamış ama takım arka arkaya puanlar kaybetmekte ve hızla sıralamada aşağıya doğru gitmekte. Doğal olarak da ilk kurban teknik kadro olmakta ve Hüsnü Özkara istifa etmekte. Kısa süreli Fuat Yaman macerasının ardından takımın başına Ziya Doğan getirilmekte. Lig bittiğinde takım altıncı olarak play-off kalıyordu.
Adanaspor, Altay, Karşıyaka ve Konyaspordan oluşan dörtlü play-off gurubunda kağıt üzerinde Karşıyaka ile Konyaspor zayıf halka olarak görünmekte idi. Burada Ziya Doğan faktörü devreye girdi, oyuncular ciddi bir karakter ortaya koydular ve Konyaspor süper lige çıktı.
Tüm Konya’ya hayırlı olsun.
Çileli ve zahmetli bir yolculuğun sonucunda eğer amaca ulaşılmış ise her şey unutulur ve başarının sahibi çok olur. Bizler ise başarıda katkısı olduğuna inandığımız isimlere tek tek teşekkür etmek isteriz. Öncelikle takımın iskeletini oluşturan transferler yapan Zeki Çimen’e,
Takım play-off’a kalabilmiş ise ilk yarıda topladığı puanların payını unutmamak ve tabi ki Hüsnü Özkara ve ekibine.
Özellikle ikinci yarıda takımın mali yükünü omuzlayan Ömer Atiker ve bilhassa Mehmet Ali Atiker ve Süleyman Işıkçeviren’e, zaman zaman destek vermediği söylense de, öyle olmadığını düşündüğüm için Sayın Tahir Akyürek’e. Başta kulüp başkanı Bahattin Karapınar olmak üzere, yönetim kurulunun her üyesine ayrı ayrı, takımın başına son haftalarda gelmiş olmasına rağmen ciddi katkı yapan ve takımı süper lige taşıyan Ziya Doğan ve ekibine, kulübün malzemecisinden, sağlık ekibine, tesisler sorumlusu Ahmet Eser’e, takımı özellikle İstanbul’daki maçlarda yalnız bırakmayan taraftarlara..
Ve …
Futbolcu kardeşlerimize…
Akıttıkları her damla ter için binlerce teşekkürler… Sağ olun var olun çocuklar.
Bu arada sezon içerisinde ortalarda görünmeyip de play-off serisinde arzu endam eden siyasilere de teessüfler.
Her şeye rağmen Konyaspor Süper Ligdedir. Umarım ilgili herkes bu durumun kıymetini bilir ve ona göre davranır.