Bazen manevi hallerimizi neden kaybederiz?
Büyük Sufi Ubeydullah Ahrar (ks) hz. leri nasihatlerinde; Manevi haller 3 sebeple kaybolur:
1- İslam’a aykırı iş yapmak: Bilerek veya bilmeyerek ticaretinde, sosyal hayatında İslam’ın yasakladığı bir işe bulaşınca (faiz, kumar, içki) manevi halimiz kaybolur. Kişi bunun farkına varır. Hemen terk etmeli ve tövbe, istiğfar etmelidir.
2- Kul hakkına girmek: Allah (cc), mahşerde hesap görüp bitirilince, kullarına seslenir; Bana inanan, gönderdiğim kitapla amel eden kullarımın bazı kalan günahlarını affettim. Şimdi, siz aranızdaki hakları hesaplaşın. Rabbimizin bu fermanı, kul hakkının ne kadar önemli olduğunu anlatır.
3- Mahlûkata merhametsiz davranmak: Kâinatta cansız hiçbir şey yoktur. Hayvanlar, dağlar, taşlar ve bitkilerin hepsi canlıdır. Kendi dillerince Allah’ı (cc) zikrederler. Siyer kitaplarımızda şöyle bir olay anlatılır: “ Bir kişi çölde seyahat ediyordu. Susadı. Bir kuyuya indi. Susuzluğunu giderdi ve çıktı. Çıkınca, aşırı sıcaktan soluyan bir köpek gördü. Ona acıdı ve merhamet etti. Tekrar kuyuya indi. Pabucuna su doldurdu ve çıktı. Köpeği suladı. Allah (cc) bu kulun yaptığından razı oldu. Bir kadın da bir kediyi, bir odaya kilitledi. Aç bıraktı. Kedi öldü. Kadın bu hareketinden, azaba uğradı. Bize düşen görev, yaratılanı yaratandan dolayı sevmek.
Peygamber Efendimizin (sav) şöyle anlattığını Ebu Hureyre (ra) bize haber verdi; “Cebrail (as) bana geldi. Allah’ın (cc) şöyle söylediğini haber verdi; Ey kulum, bana ibadet ettiğin, rahmetimi umduğun ve bana hiçbir şeyi ortak koşmadığın sürece, senin ne türlü günahın olsa hepsini affederim. Sen bana yer dolu günahla gelsen, ben seni o kadar af ile karşılarım. Seni affederim. Günahına aldırış etmem.
“Cebrail’in (as) bildirdiği bu haberin 3 temel ögesi var: 1- Allah’a (cc) iyi bir kulluk yapacağız. 2- Rahmetinden ümit kesmeyeceğiz. 3- Allah’a (cc) şirk koşmayacağız.
Burada hassas bir çizgiye dikkat çekmek gerekiyor,
Rabbimizin emri, can baş üstüne, hiçbir itirazımız olamaz.
Şunu unutmamak gerekir ki, şeytan bizi nasıl olsa Allah (cc) affeder diyerek, Allah’ın (cc) affıyla bizi aldatmasın.
Allah’ın (cc) rahmeti bol, azabı da şiddetlidir.
Bu ince çizgiye dikkat ederek yaşamalıyız.
Büyük âlim Ebu Ali Ruzbari (ra); “ Havf (korku) – Reca (ümit) bir kuşun iki kanadı gibidir. İki kanat eşit olunca, uçması kolay ve güzel olur.”
Şah Kirmani de (ra) şöyle der; “ İlahi rahmeti ümit etmenin alameti, Allah’a (cc) güzel ibadettir. İnanmadan, hiçbir amel işlemeden Allah’tan (cc) af istemek bir tür ahmaklıktır.”
Rabbimiz, bizleri kendinden korkan, rahmetinden ümidini kesmeyen kullarından eylesin. Âmin.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.