ÖMER B. ABDÜLAZİZ (ra) NEDEN AĞLIYORDU?;
Emevi halifesi Ömer B. Abdülaziz’in (ra) eşi, Fatıma validemiz anlatıyor; “Bir gün odasına girdim. Ağlıyordu, sakalları ıslanmış, harap haldeydi. Kendini neden bu kadar harap ediyorsun? Diye sordum. Cevap, Ümmetin sorumluluğu üzerimde, ya ulaşamadığım aç, susuz insanlar, hastalar varsa? Benim halim ne olur? “ Bu duygu ile yaşadı. Bu imanla, zehirlenerek şehit oldu. Kendisini zehirleyen hizmetçisine neden yaptın? Diye sordu. Bin riyal verdiler. O aldığın parayı, devlete iade et.
Kısa bilgi verdiğimiz bu zat, Hz. Ömer (ra) Efendimizin torunudur.
Hadisle ilgilenen âlimleri toplayıp, Peygamberimizden (sav) gelen hadisleri ilmi heyetle kitaplaştırdı. Hutbelerde, Sahabenin aleyhine olan sözleri kaldırdı. Bir sohbetinde şöyle buyurdular; “ Haramlar ateştir. Ona, kalbi ölüler uzanır. Eğer el harama uzanıyorsa, ateşin acısını mutlaka duyardı. Kalpler ölü olunca, haramlarda normalleşir.” Şimdi bu ifadeler ışığında, toplumdaki siyasi, sosyal, ticari hayatımıza bakalım. İslami hayat nerede? Bizler neredeyiz?
İSLAMİ TEBLİĞDE PEYGAMBERİMİZİN (SAV) USULÜ;
Peygamberimiz (sav) Sahabilerle zaman zaman toplanır. İnen ayetleri izah eder, Sahabenin hastalarını ziyaret eder, cenazelerine mutlaka iştirak ederdi.
Mescid-i Nebeviyi temizleyen bir hanım vardı. Birkaç gün göremeyince, sordu. Vefat etti, dediler. Çok üzüldü. Bana haber vermeniz gerekmez miydi? O hanım Cennet-ül Baki’ye defnedilmişti. Gitti, mezarı başında cenaze namazını kıldı. Dua etti.
Hz. Peygamberin (sav) hal ve hareketlerinde 3 şey göze çarpıyordu: 1- Sabır 2- Sebat 3- Fedakârlık
Bir konuyu izah ederken, tek tek anlatır. Bazen 3 defa tekrar ederdi. Gördüğü eksiklikleri muhataplarını suçlamak yerine, “ Bana ne oluyor ki? Ben sizi böyle görüyorum.” derdi. Kendileri çoğu zaman aç oldukları halde, gelen ikramları Sahabenin fakirleri, Ashab-ı Suffa’ya gönderirlerdi.
Hz. Aişe (ra) Validemiz anlatıyor; “ Bir gün evimizde, bir keçi kestik. Parçalayıp, fakirlere dağıttım. Akşamleyin, Peygamber (sav) gelince sordu. Ya Resul Allah, bir ufak parça bize kaldı. Çok iyi yaptın, aslında hepsi ahirete bizim için gitti. Kalan bu parça, bize kâfi gelir dedi.”
Peygamberimizin (sav) bütün hayatını incelediğimiz zaman, az yiyip, az uyuyup yerinde ve çok az konuşmuştur. Hayatında kahkaha ile güldüğü görülmemiş, ancak tebessüm etmiştir. Bu kısa, verdiğimiz bilgilerden amacımız, Peygamberi bir hayat yaşamak içindir. Bunu okumak veya yazmak bir şey ifade etmiyor. Aslolan, Kuran’ı ve Sünneti tatbik etmektir.
İMAM AZAM EBU HANİFE’NİN BASİRETİ;
Ehli sünnet baş imamımız (ra) abdest alan bir çocuğu gördü. Ona, evladım şu şu günahları işleme. Genç hayretle sordu, bu günahları işlediğim doğru. Nereden bildin? Hazret, şu aldığın abdest sularında gördüm. İmamızın basiret ve halinin benzerlerini hepimize nasip etsin. Âmin.
Peygamberimiz (sav) abdest ile ilgili şöyle buyurmuştu; “Abdest aldığınız zaman uzuvlarınızdan, o uzuvla işlediğiniz günahlar, abdest suyuyla dökülür. Onun için abdesti, çok dikkatli alın. Suyu da israf etmeyin.” Tabi bu hali yaşamak için, sağlam iman, Salih amel gereklidir.
Sakın şüpheye düşmeyesiniz. Bunlardan daha acip olayları, zaman zaman yazılarımızda konu edeceğiz. Bütün mesele, Kuran’a ve Sünnet’e edeple ile yaklaşmak, deruni bir kalp ile iman etmektir.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.