HZ. HAMZAYI (RA) ŞEHİT EDEN, HZ.VAHŞİNİN (RA) KORKUSU;
İbn-i Abbas (ra) şöyle rivayet etti; “Vahşi (ra) haber gönderiyordu. Müslüman olmak istiyorum ama günahlarımdan korkuyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum. Ayet indi.
Furkan (68) de “ Onlar Allah’la (cc) beraber başka bir ilaha dua etmezler. Haram kıldığı nefsi, haksız yere öldürmezler ve zina yapmazlar. Kim de bunları yaparsa, ağır cezaya çarpılır. “ Vahşi (ra) bu ayeti okuyunca, cevap gönderdi. Ben bunların hepsini yaptım. Başka çare yok mu? Furkan süresi (70) ayeti indi. “ Allah (cc) tövbe ve iman edip, salih amel işleyenler başkadır. Çünkü Allah (cc) bunların kötülüklerini, iyiliklere değiştirir. Allah (cc) çok merhamet edendir.” Vahşi’den (ra) cevap geldi. Ben bunlardan olur muyum? Bilmem. Nihayet, 3. Ayet-i Kerime indi. Zümer (53) de “De ki, Ey günah işleyerek kendilerine yazık eden kullarım, Allah’ın (cc) rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Çünkü Allah (cc) bütün günahları affeder.“
Vahşi (ra) bu ayeti dinleyince, hemen kelime-i şehadet getirip, Müslüman oldu. Peygamberimizin (sav) huzuruna geldi. Rahmet Peygamberi (sav) kendisini affetti. Ancak bana fazla görünme, amcamı hatırlıyorum. Yıllar geçti. Peygamberimizin )sav) vefatından sonra, Halife Hz. Ebubekir (ra) Efendimiz zamanında peygamber olduğunu iddia eden, yalancı müseylemt’ül kezzap üzerine sefer yapıldı. Bu cihat ordusuna katılan Vahşi (ra), Hz. Hamza‘yı (ra) şehit ettiği mızrakla müseylemet’ül kezzabı öldürdü.
Daha sonraki yıllarda, bir gün şu rüyasını anlattı; “ Hz. Hamza’yı (ra) rüyamda gördüm. Semalarda kanatlanmış uçuyordu. Kucaklaştık, helalleştik ve beni affetti.”
Ya Rabbi sen büyük hikmet sahibisin. Mana âlemindeki bu hikmetleri, bilen biliyor. Bizler de kendimize ders çıkartmalıyız.
ABDURRAHMAN GÜRSES HOCAMDAN VEFA ÖRNEĞİ;
Unuttuğumuz nice güzel kelimeler var ki, hazineler değerinde. Emin Saraç hoca şöyle anlatıyor; ” Abdurrahman Gürses hoca ile hacdayız. Bedir şehitliğini ziyaret ettik. Dönüyoruz, sizler ilerleyin ben geliyorum dedi. Biraz gecikince, yanına dönüp, baktım. Secdeye kapanmış ağlıyordu. Sordum hocam ne oldu? Cevap, ‘ Burada yatanlara, çok borcumuz var.’
Hoca Efendi, Bedir muharebesini kast ediyordu. Bedirde Müslümanların, müşriklerle ilk savaşı idi. Müslümanlar hem az, hem de teçhizatları yok gibiydi. müşriklerin sayısı bin üzerinde, silahlı idi. Hz. Peygamber (sav) elleri semada, “ Ya Rabbi, bu Müslümanları zafere ulaştır, bunlar kaybederse yeryüzünde sana ibadet edecek kul kalmayacak.” O kadar ısrar ediyordu ki, gözyaşları mübarek sakalını ıslatıyor, ridası mübarek omuzlarından düşmüştü. Hz. Ebu Bekir (ra) yanında, “ Ya Resül Allah, üzülme Allah (cc) bize yardım edecektir.” Hakikaten Ayetle sabittir ki, bedirde melekler indi. Müslümanlara yardım etti. İlk Müslümanlar böylece zafer kazandı. Şehitler verdi.
Bütün bu teferruatı bilen Hoca, öyle diyordu. ‘ Burada yatan şehitlere, borcumuz var.’ Hocam Allah (cc) sana rahmet etsin. Sen Peygamberimizden (sav) biz de senden vefayı öğrendik. Kabrin cennet, mekânın ali olsun. Kendisiyle görüşüp, duasını aldık. İstanbul Beyazit camiinde uzun yıllar imamlık yaptı. Hafız-ul Kuran, yaşantısı Peygamberi bir hayat. Ümidimiz, onunla mahşerde buluşup, görüşüp hasret gidereceğiz.
Külli inancımız bu.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.