PEYGAMBERİMİZİN (SAV) VEDA HUTBESİ (BÖLÜM 5)
Peygamber Efendimiz (sav) Arafat’ta hutbesine devam ediyor; “Ey insanlar, Rabbiniz birdir. Babanız da birdir. Hepiniz Âdemin çocuklarısınız. Âdem ise topraktandır. Arap’ın Arap olmayana, Arap olmayanında, Arap’a üzerine üstünlüğü olmadığı gibi, kırmızı tenlinin siyah üzerine, siyahın da kırmızı tenli üzerinde bir üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takvadadır. Allah’tan (cc) korkmaktadır. Allah (cc) yanında en kıymetli olanınız, O’ndan en çok korkanınızdır. Azası kesik siyahi bir köle, başınıza amir olarak tayin edilse, sizi Allah’ın (cc) Kitabı ile idare ederse, onu dinleyiniz ve itaat ediniz. Kimse kendi suçundan başkasıyla suçlanamaz. Baba oğlunun suçu üzerine, oğul da babasının suçu üzerine suçlanamaz. “
Yukarıdaki metinde Peygamber Efendimiz (sav): 1-) Allah’ın (cc) bir olduğunu 2-) Bütün insanlığın Âdem’den çoğaldığını 3-) İnsanın toraktan yaratıldığını 4-) Irkçılığın zararlı ve tehlikeli olduğunu 5-) Allah’tan (cc) en çok korkanların en üstün olduğunu 6-) Allah’ın (cc) kitabı ile idare eden idarecilere itaat etmenin gerekliliğini 7-) Suçun ferdiligini anlatmıştır.
Yukarıdaki cümleler, insanlık tarihinde yapıla gelen bütün zulümleri, kötü idareleri, haksızlıkları, cahiliye adetlerini temelinden yıkıp, yok etmiştir.
Peygamberimizin (sav) bu ifadelerini, çok dikkatli okuyup insanlığın nereye doğru gitmesi gerektiğinin yol işaretidir. Eğer insanlık huzur istiyorsa, barış istiyorsa, zulmün kalkmasını istiyorsa, yapılacak iş bu prensiplerin doğrultusunda hazırlanacak kanunlar ve yönetmelikler doğrultusunda yaşamaya mecburuz. Aksi halde şimdi olduğu gibi, zulümler haklının değil, güçlünün olduğu idareler zuhur eder.
Ya Resul Allah, sen ne güzel ifade buyurdun. En doğrusunu en güzelini ifade ettin. Biz hepsine inandık ve iman ettik.
LOKMANIN (AS) HAYATINDA SEÇTİĞİ SÖZLER NEYDİ
Lokman (as) Davud (as) döneminde yaşadı. Birçok Peygambere yetişti. Onlardan aldığı sekiz sözü seçtim diyor. Bunlar sırayla: Namazda kalbini, yemekte boğazını, başkasının evinde gözünü, insanlar arasında dilini koru.
İki şeyi unut: Birine yaptığın iyiliği – Başkasının sana yaptığı kötülüğü
İki şeyi de unutma: Allah (cc) – Ölüm
Lokman (as) bu cümleleri Peygamberlik görevinin tek kaynaktan, Allah’tan (cc) geldiğini göstermektedir. Aynı cümleleri Hatem’ül Enbiya olan Peygamberimiz (sav) birçok Hadisi Şeriflerinde ifade etmiştir. Bütün Peygamberlere, namaz emredilmiştir. Yemekte az yemeyi, az konuşmayı ve az uyumayı emretmişlerdir. İnsanlar az konuşunca, az hata yaparlar. Böylece dillerini korurlar. Başkasının evinde, başka yerlere bakmak sakıncalı görülmüştür. En doğru olanı budur. İnsanlar ne çektiyse dilinden çekmiştir. Unuttuğum şeylere gelince, insanlara yaptığımız iyilikler başa kalkma her zaman yasaklanmıştır. Sana yapılan kötülükleri de affetme emredilmiştir. Aslında iki şeyi unutma derken, biri Rabbimizi, Rabbini unutmayan insan Allah’a (cc) tövbe eder, hamd eder, şükür eder. Ölümü unutmayan kimsede, harama el uzatamaz, gözüyle harama bakamaz. Boş sözleri dinlemez. Allah’ın (cc) her an kendini gördüğünü unutmaz.
Allah (cc), Lokman (as) ve onun yolunda olanlara, bu güzel sözleri derç edip bize hazır hale getirip eser yazanlara rahmet etsin. Bizleri mahşerde onlara yoldaş etsin. Âmin.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.