VEDA HUTBESİ (2)
Peygamberimiz (sav) devamla (Arafat’ta hutbe irat ediyorlar); ”Ashabım, muhakkak Rabbinize kavuşacaksınız. O da sizi yaptıklarınızdan dolayı sorguya çekecektir. Sakın benden sonra, eski sapıklıklara dönmeyiniz ve birbirinizin boynunu vurmayınız. Bu vasiyetimi, burada bulunanlar bulunmayanlara ulaştırsın. Olabilir ki burada bulunan kimse, bunları daha iyi anlayan birisine ulaştırmış olur.
Ashabım, kimin yanında bir emanet varsa, onu hemen sahibine versin. Biliniz ki faizin her çeşidi kaldırılmıştır. Allah (cc) böyle hükmetmiştir. İlk kaldırdığım faiz de Abdülmuttalibin oğlu (amcam) Abbas’ın faizidir. Lakin ana paranız size aittir. Ne zulüm ediniz ne de zulme uğrayınız.
Ashabım, dikkat ediniz cahiliyeden kalma bütün adetler kaldırılmıştır. Ayağımın altındadır. Cahiliye devrinde güdülen kan davaları da tamamen kaldırılmıştır. Kaldırdığım ilk kan davası Abdülmuttalibin torunu İyas B Rebia’nın kan davasıdır. “
Peygamberimiz (sav) özetle bu bölümde 8 temel esası açıkladı: 1-) Dünyada ölüm var. Mahşerde sorgu 2-) Cahiliye yanlışlarına düşmeyin 3-) Emri bil maruf Neyhi anil münker yapın. (İyiliği anlatın, kötülüklerden sakındırın) 4-) Emanetleri sahibine verin 5-) Faizin her çeşidi kaldırılmıştır 6-) Kan davaları bitirilmiştir. 7-) Ufak zannettiğiniz günahlardan da kaçının 8-) Dininizi koruyun
Peygamberimizin (sav) veda hutbesi, yapılan hutbelerin insanlık tarihinde eşi benzeri görülmemiştir. Bu temel prensipler, İslam’ın esası olup, Kuran hükümleridir. Dikkatle okuyun. Üzerinde düşünmemiz gerekir. Maalesef üzülerek yazıyoruz ki bugün bu emanete sahip çıkamadık. Ölümü bir tarafa koyup, sanki ahirette hesap yokmuş gibi davranıyoruz. Emanetlere ihanet edilmekte. Kan davaları devam etmekte, faizin her türlüsü de yenmektedir. Günahların ufakları yanında, büyükleri de işlenmektedir. Özetle: Dinimizi koruyamadık. Kendimize göre bir Müslümanlık modeli ihdas ettik. Böyle gidiyoruz. Bu gidiş hayra alamet değildir. Arafat tepelerinde, Peygamberimizin (sav) bu vasiyeti, yalnız orada bulunan hacı adaylarına değil, kıyamet sonuna kadar bütün Müslümanlaradır.
HZ. ÖMER (RA) HUZURUNDA MÜSLÜMAN OLAN RUM ELÇİSİ
Hz. Ömer (ra) Efendimiz halife. Yabancı elçiler ziyarete gelip gidiyorlar. Bu ziyaretlerin birinde, rum elçisi Medine Münevvere’ye geldi. Hz. Mevlâna (ra) olayı şöyle anlatıyor;” Rum elçisi, Hz. Ömer’in (ra) sarayını sordu. Sorduğu kimseler ona, Hz. Ömer’in (ra) adı, emir ve halife olarak bütün cihana yayılmışsa da onun dünyaya ait bir köşkü yoktur. Parlak bir gönül sarayı vardır. Kendisinin dünyaya ait, yalnız fakirlerin ve gariplerin barındığı gibi bir kulübesi vardı. Fakat sen gözündeki hastalıkla, onun manevi ve ruhani sarayını göremezsin dediler. Bu sözler üzerine rum elçisinin merak ve hayreti arttı. Atını, hediyelerini başıboş bıraktı. Hz. Ömer’i (ra) aramaya koyuldu. Bir arap kadını, elçiye, işte senin aradığın halife, şu hurma ağacının altındadır. Uyumakta olan Hz. Ömer’den (ra) elçiye heybetli bir hal gelir ve kendi kendine, ben imparatorlar görmüş bir kimseyim. Onlarda hiçbir heybet görmediğim halde, bu kişinin heybet ve muhabbeti aklımı başımdan aldı der. Rum elçisi bu haleti ruhiyede iken, Hz. Ömer (ra) uyanır. Elçi Hz. Ömer’e (ra) selam verir. Halife de ona mukabele eder. Elçiye derin ve esrarlı sözler söyler. Elçi de öyle bir hal olur ki görevini unutur. Hz. Ömer (ra) sohbetine devam eder. Nihayet elçinin gönlünde, iman güneşi parlar ve halifenin huzurunda, Kelime-i Şehadet getirir ve Müslüman olur.
Başka söze ne hacet. Hz. Ömer (ra) Efendimizin manevi hali ve ilahi kelamdan söylediği sözler, onun kalbinde makes bulmuştur.
Hz. Ömer (ra) bir konuşmasında; “İslam’ı en iyi tebliğ, hal ile yapılandır.” Buyurdular. Bir gün beyt’ül malin kaçan develerini yakalamaya koşan halifeye, bu işi hizmetçilere emretsen dediler. Hz. Ömer (ra) Efendimiz, benden daha iyi hizmetçi mi var diye cevap verdi.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.