BİR CİHAT ERİ CELALETTİN ÖKTEN HOCA
1882’de Trabzon’da doğdu. Rüştiyeyi bitirdi. Medrese tahsilinde zahiri ilimler aldı. Gençlik yıllarında bir gün: Ya Rabbi, Kuranı, dilinden anlamayı nasip edersen, ölünceye kadar dininin davetçisi olacağım.
Ömür boyu bu söze sadık kaldı. İstanbul’a geldi. Tahsilini tamamladı. Babanzâde Ahmet Naim Beyle ve Mehmet Akif’le tanıştı. Muallimliğe başladı. İstanbul İmam Hatip Okulu kurucu müdürlüğünü yaptı. İstanbul Yüksek İslam Enstitüsünde dersler verdi. 1961’de İstanbul’da vefat etti. Edirnekapı şehitliğine defnolundu. Bu büyük mücahidi bir hatırasıyla analım.
Yüksek İslam Enstitüsüne derslere girdiği sıralarda, hazırladığı notları evde bulamadı. Okulda olabilir düşüncesiyle okula geldi. Salonda Yaman Dede ile karşılaştı. Yaman Dede kendisine, yemeği beraber yiyelim, sonra gidersin dedi. Okulda dersim yok, bugün yemek yiyemem.
Büyüklerin hali böyle. Okuyan talebelere temizlik hizmetlerini gördürmez, bizzat kendi görürdü. İmam Hatip Okullarının açılmasında büyük gayreti vardır. Bugünkü İmam Hatip neslinin, bu zata çok büyük borcu vardır. Bu zatı İmam Hatipte okuyanlar bile unuttular. Çok vefasız bir toplum olduk. Kaybettiğimizi değerlerin ne kadar büyük olduğunun farkında mıyız?
Bu dünyadan bir Celal Ökten geldi geçti. Yeni geleceklere selam olsun.
MEZHEP İMAMIMIZ SÜFYANI SEVRİDEN (RA) 10 ŞEY CEFADANDIR ÜZÜLMEYE DEĞER
1-) Kendine dua eder, ana babasını unutur.
2-) Kuranı Kerim okumayı bilir ama günde 100 ayet okumaz.
3-) Kabristandan geçer ama onlara selam vermez.
4-) Kişi camiye girer, iki rekât namaz kılmadan çıkar.
5-) Bir kimse Cuma günü şehre girer, Cuma namazını kılmadan çıkar.
6-) Yakınında ilim adamı bulunur, ondan bir şey öğrenemez.
7-) İki kişi arkadaş olup, adlarını sormadan ayrılırlar.
8-) Kardeşinin davetine gitmez.
9-) Boş zamanı vardır, ilim öğrenmez.
10-) Kendisi tok, komşusu açken ona hiçbir şey vermez.
Bu halde yaşayan insanlar için hayat cefadır, sıkıntıdır, Üzüntüdür.
Yukarıdaki maddeler, Ayet ve Hadisi Şeriflerden istinsah (çıkarılmıştır) edilmiştir. Yapılacak şey, her birimizin bu maddeleri tek tek okuyup eksiklerimizi tamamlamak, mezhep imamımız Süfyan-ı Sevri’yi de rahmetle anmaktır. Büyüklerimizi analım ki dar-ı bekaya irtihalimizde birileri de bizi ansın.
PEYGAMBERİMİZ (SAV) ÜMMETİ İÇİN NELERE ŞAŞTI
“1-) İnsan her an ölüme yakın, bu haliyle nasıl güler eğlenir şaşarım.
2-) Cehenneme inandığı halde, nasıl gülebilir şaşarım.
3-) Kadere inanır, başına gelenlere mahzun olur şaşarım.
4-) Dünyanın bir gün sonu olduğunu bildiği halde, dünyaya nasıl güvenir şaşarım.”
Peygamber Efendimizin (sav) bu temel 4 prensiple, ölüm size her an yakın, gülüp eğlenmeyin Cehennem azabını unutmayın. Başınıza gelenlere de mahzun olmayın, kader yazdı. Dünyaya güveniniz neden bu kadar çok? Sen dünyada misafirsin, misafirin itiraz etme hakkı yok.
Ya Resul Allah, sen ne emir ferman buyurduysan hepsine inandık ve iman ettik. Bize şefaatçi ol. Âmin.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.