MALA KARŞI SAHABE EFENDİLERİMİZİN TUTUMU
İlk Müslümanlardan olan Abdurrahman B. Avf (ra), Peygamberimizin (sav) vefatından sonra, bir gün Ümmü Seleme (ra) annemizin yanına gitti. Ona, anacığım, Kureyş halkının en zengini benim. (Ticaretle uğraşıyordu) Bir arazimi, 40.000 dirheme sattım. Çok malım oldu. Korkmaya başladım. Validemiz ona şunları söyledi, bak oğul, malını ihtiyaç sahiplerine bol bol dağıtmanı tavsiye ederim. Çünkü Peygamberimiz (sav) buyurdu ki;” Ben, aralarından ayrıldıktan sonra, bazı sahabilerim bir daha beni, göremeyecekler.” Bunu duyan Abdurrahman B. Avf (ra) korkuya kapıldı. Oradan ayrılınca, yolda Hz. Ömer (ra) ile karşılaştı. Olanları ona anlattı. Bunu duyan Hz. Ömer (ra), Ümmü Seleme (ra) Validemizin yanına gitti. Peygamber Efendimizi (sav) bir daha göremeyecekler arasında, ben de varıyım diye sordu. Ümmü Seleme (ra) Annemiz, ona, hayır sen onlardan değilsin ve ilave etti. Artık hiç kimsenin, bu konudaki sorusuna cevap vermeyeceğim.
Bu olay bize: 1-Sahabenin mal konusundaki hassasiyetini 2- Son nefes için, kimseye garanti verilmediğini anlatmaktadır. Bir Müslüman, mali durumuna göre az veya çok sadaka vermeli ve hiçbir zaman ölümü hatırdan çıkarmamalı.
EN ÖNEMLİ DUAYI PEYGAMBERİMİZ (SAV) BİLDİRDİ
Saad B. Ebi Vakkas (ra) anlatıyor;” Mescidi Nebevide Hz. Osman’ı (ra) gördüm. Selamımı almadı. Ben de gidip Hz. Ömer’e (ra) durumu anlattım. Ona İslam anlayışında bir değişiklik mi oldu dedim. Bu soruyu iki defa sordum. O da hayır dedi. Osman B. Afvan’ın (ra) durumunu ona anlatınca, Hz. Ömer (ra), Hz. Osman’ı (ra) yanına çağırdı, durumu anlattı. Beni de çağırdı. Önce Hz. Osman’a (ra) sordu. Ben duymadım dedi. Ben de duyması lazım dedim. İkinizde yemin ettik. Hz. Osman (ra) Efendimiz sonra hatırladı. Peygamber Efendimizin (sav) bir duasını duyunca, etrafı göremez ve duyamaz oldum. Ben de o sözün ne olduğunu, sana söyleyeyim dedim ve şunları anlattım. Bir gün Resulu Ekrem (sav) en önemli duanın hangisi olduğunu haber verecekti. Bir bedevi çıkageldi. Peygamber Efendimiz (sav) o duayı bize anlatamadı. Peygamber Efendimiz (sav) oradan ayrıldı. Ben de Peygamberimizi (sav) takip ettim. Ya Resul Allah, bize dua öğretecektin. Bedevi mâni oldu. Bu yüzden anlatamadın dedim. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz (sav) “O, en önemli dua, Yunus (as) Peygamberin balığın karnındayken yaptığı duadır.”
Enbiya Suresi 87. Ayette Rabbimiz bu duayı şöyle haber verdi;” Allah’ım Sen’den başka tanrı yok. Sen her kusurdan uzaksın. Ben ise, kendisine yazık edenlerden oldum. “
Bir Müslüman söze böyle başlayarak dua ederse, Allah Teala (cc) onun duasını mutlaka kabul eder. (Tirmizi- Ahmed B. Hanbel-Müsned )
Saad B. Ebi Vakkas’ın (ra) bize anlattığı bu olay bize şunları düşündürüyor: 1- Tefekkür halinde iken, insanlar etrafından haberi olmayabiliyor. 2-Üç sahabi arasındaki bu muhavere bize, sahabenin aralarındaki samimiyet ve dostluğu gösteriyor 3- Olay böyle bize nakledilince, biz Müslümanlar için de bir rahmet olmuştur. Çünkü nasıl dua edeceğimizi, duaya neyle başlayacağımızı, doğrudan Rabbimiz emir buyurmuşlardır. İnşallah bizler de Enbiya suresi 87. Ayetindeki gibi dua edip, ellerimizi semaya açıp gözyaşlarıyla dua edelim. Ümitsizlik yok. Biz isteyeceğiz Rabbimiz verecektir.
İNSAN BABASININ ÖLÜMÜNDEN SONRA BABASININ DOSTLARINI NASIL ZİYARET EDER
Tabiin alimlerinden Kufe kadısı Ebu Bürde El-Eşari anlatıyor;” Bir defasında, Medine’ye gitmiştim. Ashabı Kiramdan Abdullah B. Ömer (ra) (Hz. Ömer’in (ra) oğlu) beni ziyarete geldi ve seni niçin ziyaret ettiğimi biliyor musun diye sordu. Hayır bilmiyorum dedim. Bunun üzerine şunu söyledi “Ben Resul Allahtan işittim ki;” Babasını kabrinde ziyaret etmek isteyen kimse, babasının ölümünden sonra, onun dostlarını ziyaret etsin.” Benim babam Hz. Ömer (ra) ile senin baban Ebu Musa El-Eşari (ra) arasında, kardeşlik ve dostluk vardı. İstedim ki bu dostluk canlansın.”
Bu olay bize: 1- Sahabenin Hadisi Şeriflere gösterdiği hassasiyetin inceliğini 2-Kabir ziyaretlerinin önemini 3-Babasının ölümünden sonra, onun dostlarının ziyaretinin önemini anlatmaktadır.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.