MÜÇTEHİD MEZHEP İMAMIMIZ (SÜFYANI SEVRİ (RA)) TANIDIZ MI
Mezhep imamlarımızdan müfessir, muhaddis, fakih ve sufi. Tebe’üt Tabiinden. Din ilimlerini Peygamber (sav) torunu Caferi Sadıktan (ra) aldı. İmam Azam ile aynı çağda yaşadı. Horasan Sevr köyünde doğdu. H.92 de vefat etti. Buraya defnedildi. Soyu, Mudar kabilesinde Peygamberimizle (sav) birleşir. İlmi, Hz. Ali (ra) ve Abdullah B. Mesud’dan (ra) aldı. Mütevazi bir hayat yaşadı. Kimseden yardım almadı. El emeğiyle geçinirdi.
Bir hatırasını, kısa öz anlatalım: Genç yaşında saçı sakalı ağardı. Beli büküldü. Sordular, ne oldu? Cevap “Uzun yıllar ilim okuduğum hocamın vefatı anında başındaydık. Kendisine Kelime-i Şehadet telkin ettim. Söyleyemeden vefat etti.” Devamla “Rabbimden korkuyorum, nasıl öleceğimi bilmiyorum.”
Alim, sufi olan bu büyük zat, bize hayatımızın dersini verdi. İnsanlar Allah’ın (cc) rahmeti olmadan, ilmiyle de ameliyle de kurtulamaz. Cennete giremez.
Derin ve uzunca düşündüğümüzde Sufyanı Sevri’de (ra) ilim var, amel var, zühd ve takva var, el emeği var. Bir o kadar muhabbetullah ve mehafetullah (Allah (cc) korkusu) sahibi. Böyle olunca, hakikaten ahiret korku ve endişesi, onlarda manevi bir zevk haline gelmişti. Kitabı, Sünneti, Peygamberini (sav) seven bizlerde de böyle bir manevi korkunun olmasını Rabbimizden isteriz. Ümitsiz de değiliz. Siz de ümitsiz olmayın.
BEKASI OLMAYAN DÜNYA
Hak dostu Şakiki Belhi (ra) hac için yolculuğa çıktı. Bağdat’a vardı. Bunu duyan halife, Şakiki Belhiyi (ra) davet etti ve nasihatini istedi.
Şakiki Belhi (ra) şöyle anlattı: “Çöl ortasında susuz kaldın. Biri önüne çıktı. Ölmek üzeresin. O suyu almak için, saltanatının yarısını istedi. Verir misin? Halife, elbette veririm. Şakik (ra) devamla, suyu içtin ama çıkaramıyorsun. Bir hekim geldi. Seni tedavi ederim ama saltanatın diğer yarısını isterim. Ne dersin? Halife onu da veririm. Şakik (ra) şu hâlde, önce hırsla içip sonra çıkaramadığın bir bardak su ile değiştirdiğin saltanatla neye avunup duruyorsun?”
Şakik’e Allah (cc) rahmet etsin. Dünyaya ve saltanata güvenenlere bir ders verdi. Dünya tarihini incelediğimiz zaman, bütün mülk ve saltanatlar yok olup gitti. Şakik (ra) burada, vatandaşlarına iyi muamele et, onlardan sorumlusun, ahiret sorgusu çetindir, mülküne güvenme. Bu sözler üzerine halife ağladı Şakik de (ra) ona dua etti.
Nakledilir ki; Allah (cc) dünyaya değer verseydi, kafirlere bir yudum su vermezdi.
Dünyanın fani olduğu, siyer kitaplarımızda bir misalle şöyle anlatılır: Zamanın sultanı dillere destan bir saray yaptırdı. Gezenler hiçbir eksiği yok diyorlar, öve öve bitiremiyorlardı. Süslenmiş, hakikaten çok emek verilmiş, görenleri hayrete düşürüyordu. Sultan bir gün, Hak dostlarından birini, saraya davet etti, gezdirdi ve sordu nasıl buldunuz? Hak dostu, çok güzel ancak bir eksiği var. Sultan nasıl olur ne eksiği var dedi. Hak dostu manidar şu cevabı verdi: Her şey tamam da bakisi yok. Fanisi olan bir saray ve şu ayeti kerimeyi okudu. Cenabı Hak Kasas süresi 88. Ayette mealen ;” Allah’ın (cc) zatından başka her şey fanidir ve yok olacaktır.”buyurdu.
İMAN NE ZAMAN TEHLİKEYE DÜŞER
Abdulkadir Destuti Hak dostlarından olup, Mısır’da yaşadı. M. 524 de vefat etti. Bir sohbetinde; ” Kardeşlerim, bir Müslüman bir günah işlediğinde, eğer pişmanlık duyarsa, bu pişmanlık onun için bulunmaz bir nimettir. Sordular neden efendim? Cevap “Çünkü bu pişmanlığı tövbe demektir. Allah (cc) korusun, eğer üzülmek olmaz ve günah işlemek tatlı gelirse, bu günahta ısrar olur ki bu çok tehlikelidir.” Nasıl bir tehlike efendim? Cevap “İmanına zara verebilir. Allah (cc) korusun.”
Hadis kitaplarımızda birçok Hadisi Şeriflerde buyuruluyor ki; ” Her günah kalpte, bir siyah nokta. Bu noktalar çoğalırsa, kalbin ölmesine ve imanın zayi olmasına sebeb olabilir.” Allah (cc) korusun.
Hak dostu, bize burada günah işlemeyin. Kazara işlemişseniz tövbe edin. Tövbeyi nasip eden Allah (cc) tövbenizi de kabul edecek demektir. Allah (cc) hepimizi günahlardan korusun. Kabul edilen tövbeyi yapmayı nasip etsin. Âmin.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.