Allah (cc) için muhabbet ve Allah (cc) için buğz etmek
Hz. Peygamber (sav) Efendimiz anlatıyor; “ Sizden önceki ümmetlerin birinde, bir kişi, diğer köyde arkadaşını ziyarete gidiyordu. Allah (cc) insan suretinde bir melek gönderdi. Melek, adama sordu, Nereye gidiyorsun? Şu köydeki arkadaşıma, Onunla aranda bir akrabalık var mı? Veya ticaretin var mı? Yok, Onu Allah (cc) için seviyorum. Onun için de, hal hatır sormaya gidiyorum. İnsan suretindeki kişi, ben bir meleğim, Allah (cc) sana söylememi emretti ki, Allah (cc) senin bu halinden razı oldu.“
Yukarıdaki kıssadan anlaşılıyor ki, yapacağımız bütün işleri, Allah (cc) rızası için yapmamız gerekir.
Davud-u Tai (ks), Ebu Hanife (ra) hz. lerinin talebesi, şöyle anlattı: “20 yıl, onun yanında bulundum. Bu zaman içinde, ne toplulukta, ne de yalnızken, ne başını açıp, ne de ayağını uzatıp oturduğunu görmedim. Yalnızken, ayağınızı uzatıp istirahat etseniz, dedim. O da bana, Allah (cc) karşısında edepli olmak lazım dedi.”
Dinin aslı edeptir
Allah (cc) ve Resulüne (sav) ve ona tabi olanlara karşı, davranışlarımız, konuşmalarımız bir edep içinde olmalıdır. İslam tarihinde, yukarıdaki kıssaya benzer, birçok Allah (cc) dostunda, bu hal görülmüştür. Bize düşen, onların edebiyle edeplenmek.
Hz. Peygamber (sav) Efendimize karşı, edebimiz nasıl olmalı? Kaynak kitaplarımızda anlatılır ki; “ Hz. Osman (ra) ,Kusay B. Hüseyme’ye (ra) sordu: Sen mi büyüksün? Peygamberimiz (sav) mi? Cevap, ikimizde fil vakası yılında doğduk. O ( Peygamber (sav) ), çok ama çok büyük. Tarife sığmaz. Doğumda ise, ben ondan eskiyim. Burada Sahabenin ifade tarzı ve üslubu, fevkalade güzel ve bizlere birer örnektir.
Susmanın hayrı
Muaz B. Cebel (ra) anlatıyor: “ Hz. Peygamberimiz (sav), Muaz B. Cebel (ra) ile sohbet ediyordu. Ben Peygamberimize (sav) sordum. Ya Resul Allah, hangi amel daha hayırlıdır? Oruç, zekât ve daha pek çok ameli saydım. Her seferinde, Peygamberimiz (sav) daha hayırlısı vardır dedi. Ben de kendisine Ya Resul Allah daha hayırlısı nedir? Hayırlı konuşmayacaksan, sus. Yani ya hayır söyle, ya da sus.”
Ben de, Ya Resul Allah, konuştuklarımızdan sorumlu muyuz? Dedim. Peygamberimiz (sav), Allah (cc) hayrını versin. Tabi ki sorulacaksınız. İnsanları yüzüstü cehenneme sürükleyen şey, mübarek elini diline götürerek, bu dilleriyle söyledikleri kötü sözlerdendir.
Bu kıssada da anlaşılacağı üzere, omuzlarımızda bulunan, Kiram-en Kâtibin melekleri tarafından, kayda geçilmektedir ve mahşer günü, yazılan kitaplar, elimize verilecek okumamız emredilecektir.
İstedim ki, hayatımızı yönlendirirken, Allah (cc) için muhabbeti, ikinci ve üçüncü kıssada da Allah’a (cc) karşı edepli olmayı, dördüncüsünde de susmanın hayırlı olduğunu anlatmaya çalıştım.
Bize düşen, nefs muhasebesi yaparak, halimizi düzeltmemiz yakışır.
Hoşça kalın. Allah’a (cc) emanet olun.