Konya ile birlikte Kayseri, Afyonkarahisar, Karaman, Nevşehir ve Yozgat gibi şehirlerde de severek tüketilen, kökleri Selçuklu dönemine dayanan genelde Konya ile özdeşleştirilen Arabaşı çorbası, Konya lezzetleri arasında önemli bir yer tutuyor.
Özel gün ve gecelerde ikram edildiği gibi Arabaşı daha çok dost meclislerinde tüketiliyor. Konya’da Arabaşı, özellikle soğuk kış aylarında çok sıcak tuttuğu için yeniliyor.
KIVAMINI VE LEZZETİNİ TUTTURABİLMEK GÖRÜNDÜĞÜ GİBİ KOLAY DEĞİL
Konya’da Arabaşı çorbasını hakkını vererek tüketmek büyük bir ayrıcalık olarak görülüyor. Basit görünse de çorbanın kıvamını ve lezzetini tutturabilmek herkes tarafından kolay olmuyor. Bu çorbayı yapmak ve Konyalılara ikram edebilmek büyük bir tecrübe gerektiriyor.
ARABAŞI ÇORBASI KAYNAR ŞEKİLDE SERVİS EDİLİR
Arabaşı çorbasının en büyük özelliği yanında sunulan özel, soğuk hamuru. Bu hamuru ince ve kıvamında yapabilmek de büyük hüner istiyor. Konyalı birçok kadın, Arabaşı ve hamur konusunda tecrübeli olduğu için bu lezzeti yapıp, ikramlık hale getirmekte hiç zorluk çekmiyor. Konyalılar, Arabaşı çorbasını ekmekle değil, hamurla ve bol limonlu ve acı pul biberli tüketmeyi çok seviyor. Çorba genellikle tavuk veya av eti, un, salça ve baharatlarla yapılır; kaynar servis edilir.
65 YAŞ ÜSTÜ HAMURU YUTMADA ASLA ZORLUK ÇEKMİYOR
Arabaşı sofrasına oturan ve daha önce hiç hamurla çorbayı tüketmemiş olan misafirlere espriler de yapılıyor. Arabaşı hamurunun çiğnenmemesi, sıcak çorba ile soğuk hamurun birleştirilerek yutulması misafirlere veya bu lezzeti bilmeyenlere tavsiye ediliyor. Konya’da çorbanın hamurunu en kolay tüketenler tecrübeli oldukları için genelde 65 yaş üstü oluyor. Hamuru çiğnemeden yutan amcaları görenler, şaşkınlığını gizleyemiyor.
Konya’da hamur ile ilgili anlatılan birçok efsane de bulunuyor. En çok anlatılan hikâye ise Arabaşı hamurunu yiyenlerin kısa bir süre sonra hastanede mide röntgeni veya filmi çektirmesi durumunda tuğla dizili bir görüntünün oluşması oluyor. Ayrıca Arabaşı çorbası, Konya’da bir gelenek olmasının yanı sıra, hastalık dönemlerinde de çokça tüketiliyor. Çorbanın ter attırma ve insanı rahatlatma özelliğinin olması da Konyalılar adına büyük bir avantaj ve kazanım olarak görülüyor.