Bazı başarılar vardır, tesadüflere bağlıdır. Bazı başarılar çileli yollardan geçilerek elde edilir. Bu başarılar elde edilirken de bazı insanlar ama bilinçli, ama tesadüfen bu başarının komuta merkezinde bulunurlar.
Konyaspor’un bu günkü yapısına baktığımızda da bazı konularda karar vermekte zorlanmaktayız. Kulüp başkanına bakıyoruz küme düşmesi kesinleşmiş bir takımı arkadaşları ile teslim olarak bir sezonda süper lige yeniden taşıdılar. Ama oda ne, çile çeken birçok insan yeni sezonda kadro dışı kaldı.
Geçen sezon başındaki teknik kadroya bakıyoruz. Onlar bir temel atıp takımı bir yerlere taşımışlar, ama sezon sonunu getiremeden takımın başından ayrılmak zorunda kalmışlar. Aradaki denemede kan uyumu sağlanamamış ve son birkaç maç kala yeni bir teknik ekip göreve gelmiş. Bu ekiple Konyaspor play off oynamış oradan da süper lige çıkmış.
Play Off’taki Altay maçını izleyenler hatırlayacaklarıdır ki, Konyaspor’un birinci golünde top da Konyaspor’un süper lige çıkmasını istedi diyebiliriz!
Bunları yazarken de sezon başından sezon sonuna kadar ter akıtan ve başarıda mutlak emek ve pay sahibi olan futbolcuların emeklerine saygısızlık etmek istemem. Bir başarıda birçok şeyin bir arada olması gerektiğini vurgulamaya çalışıyorum. Ama bu insanların emeğine saygısızlığı biz değil başkaları yaptı.
Süper ligde onuncu hafta geride kaldı. Konyaspor geride bıraktığımız on haftada bir iki maç hariç ortaya bırakın iyi futbol oynamayı iyi mücadele bile ortaya koyamadı ve ligin dibine demir attı.
Üç puanlı sistemde kaybedilen hiçbir şey yok. Bunun en iyi örneğini geçen yıl Bursaspor ortaya koydu. İlk yarı bittiğinde liderin dokuz puan gerisinde olan Bursaspor ligi hem de tarihinde ilk defa şampiyon olarak tamamladı. Tabii Bursaspor şampiyon oldu. Ama doğru insanların bir araya geldiği bir takım vardı ortada.
Buradan hareketle Konyaspor’un bulunduğu durumdan çıkmaması için hiçbir sebebin olmadığını söyleyebiliriz. Ama Bursaspor örneğinde olduğu gibi Konyaspor da birçok doğrunun bir arada olup olmadığı konusunda ciddi manada düşünmek gerekmektedir.
Süper lige yükselme maçları 17–23 Mayıs tarihinde oynandı. Konyaspor’un süper lige yükselmesi 23 Mayıs da kesinleşti. Transfer sezonu ise Haziran ayında başladı ve Eylül ayı başına kadar devam etti.
Konyaspor’un şampiyon olmasından sonra Türkiye Süper Liginde yerli ve yabancı bir çok oyuncu kulüp değiştirdi. Önder Turacı, Uğur İnceman, İbrahim Dağaşan, Kerim Zengin, Burhan Eser… Bu liste uzayıp gider. Bu isimler ligimiz özellikle Anadolu takımları içinde iyi oyuncularıdır.
Transfer sezonunda aldığınız 14–15 tane yerli oyuncu yerine bunlardan 4–5 tanesini alıp takımın iskeletini oluşturabilirdiniz.
Yine Konyaspor transfere başladıktan sonra Türkiye de oynayan ve futbolla ilgilenen herkesin tanıdığı birçok yabancı oyuncuda yine yurt içinde transfer yaptı. Ne olacağını ve ne vereceğini bilemediğiniz yabancılar yerine Türkiye ligini tanıyan yabancılarla kadroyu güçlendirebilirdiniz.
Siz bunları yapmayın, ondan sonrada topu hep taca atın.
Konyaspor zaman olarak transferde geç kalmadı. Ama kafa olarak, beceri olarak geç kaldı. Neticede ortaya yarım bir takım çıktı.
Sizler Sayın Başkan ve Hoca; Hiç lafı evirip çevirmeden ‘biz transferde hata yaptık, bu işi beceremedik’ derseniz daha doğru hareket etmiş olursunuz.
Futboldan anlayan hiç kimse küme düşmüş bir takımın 7–8 tane oyuncusunu alarak takımın iskeletini oluşturmaz. Buradan hareketle şunu diyebiliriz ki; Başkan ben bilirimi bir kenara bırakarak güvendiği ve bu işi bildiğine inandığı insanlarla istişare edecek, Hoca da çok eskilerde kalmış görünüyor bilgilerini günün şartlarına göre yenileyecek. Aksi taktirde Konyaspor’u çok kötü günlerin beklediğini bugünde üzülerek söylemek ve yazmak bir Konyalı ve Konyaspor taraftarı olmak sorumluluğudur.
Ara transfer dönemi gelmekte, Konyaspor bu dönemde mutlak surette takıma direkt katkı yapacak ve takımın kalitesini yükseltecek 5-6 tane oyuncuyu kadrosuna katmalıdır ki, sezon sonunda hep beraber ağlamayalım.
Konyaspor’un bu günkü yapısına baktığımızda da bazı konularda karar vermekte zorlanmaktayız. Kulüp başkanına bakıyoruz küme düşmesi kesinleşmiş bir takımı arkadaşları ile teslim olarak bir sezonda süper lige yeniden taşıdılar. Ama oda ne, çile çeken birçok insan yeni sezonda kadro dışı kaldı.
Geçen sezon başındaki teknik kadroya bakıyoruz. Onlar bir temel atıp takımı bir yerlere taşımışlar, ama sezon sonunu getiremeden takımın başından ayrılmak zorunda kalmışlar. Aradaki denemede kan uyumu sağlanamamış ve son birkaç maç kala yeni bir teknik ekip göreve gelmiş. Bu ekiple Konyaspor play off oynamış oradan da süper lige çıkmış.
Play Off’taki Altay maçını izleyenler hatırlayacaklarıdır ki, Konyaspor’un birinci golünde top da Konyaspor’un süper lige çıkmasını istedi diyebiliriz!
Bunları yazarken de sezon başından sezon sonuna kadar ter akıtan ve başarıda mutlak emek ve pay sahibi olan futbolcuların emeklerine saygısızlık etmek istemem. Bir başarıda birçok şeyin bir arada olması gerektiğini vurgulamaya çalışıyorum. Ama bu insanların emeğine saygısızlığı biz değil başkaları yaptı.
Süper ligde onuncu hafta geride kaldı. Konyaspor geride bıraktığımız on haftada bir iki maç hariç ortaya bırakın iyi futbol oynamayı iyi mücadele bile ortaya koyamadı ve ligin dibine demir attı.
Üç puanlı sistemde kaybedilen hiçbir şey yok. Bunun en iyi örneğini geçen yıl Bursaspor ortaya koydu. İlk yarı bittiğinde liderin dokuz puan gerisinde olan Bursaspor ligi hem de tarihinde ilk defa şampiyon olarak tamamladı. Tabii Bursaspor şampiyon oldu. Ama doğru insanların bir araya geldiği bir takım vardı ortada.
Buradan hareketle Konyaspor’un bulunduğu durumdan çıkmaması için hiçbir sebebin olmadığını söyleyebiliriz. Ama Bursaspor örneğinde olduğu gibi Konyaspor da birçok doğrunun bir arada olup olmadığı konusunda ciddi manada düşünmek gerekmektedir.
Süper lige yükselme maçları 17–23 Mayıs tarihinde oynandı. Konyaspor’un süper lige yükselmesi 23 Mayıs da kesinleşti. Transfer sezonu ise Haziran ayında başladı ve Eylül ayı başına kadar devam etti.
Konyaspor’un şampiyon olmasından sonra Türkiye Süper Liginde yerli ve yabancı bir çok oyuncu kulüp değiştirdi. Önder Turacı, Uğur İnceman, İbrahim Dağaşan, Kerim Zengin, Burhan Eser… Bu liste uzayıp gider. Bu isimler ligimiz özellikle Anadolu takımları içinde iyi oyuncularıdır.
Transfer sezonunda aldığınız 14–15 tane yerli oyuncu yerine bunlardan 4–5 tanesini alıp takımın iskeletini oluşturabilirdiniz.
Yine Konyaspor transfere başladıktan sonra Türkiye de oynayan ve futbolla ilgilenen herkesin tanıdığı birçok yabancı oyuncuda yine yurt içinde transfer yaptı. Ne olacağını ve ne vereceğini bilemediğiniz yabancılar yerine Türkiye ligini tanıyan yabancılarla kadroyu güçlendirebilirdiniz.
Siz bunları yapmayın, ondan sonrada topu hep taca atın.
Konyaspor zaman olarak transferde geç kalmadı. Ama kafa olarak, beceri olarak geç kaldı. Neticede ortaya yarım bir takım çıktı.
Sizler Sayın Başkan ve Hoca; Hiç lafı evirip çevirmeden ‘biz transferde hata yaptık, bu işi beceremedik’ derseniz daha doğru hareket etmiş olursunuz.
Futboldan anlayan hiç kimse küme düşmüş bir takımın 7–8 tane oyuncusunu alarak takımın iskeletini oluşturmaz. Buradan hareketle şunu diyebiliriz ki; Başkan ben bilirimi bir kenara bırakarak güvendiği ve bu işi bildiğine inandığı insanlarla istişare edecek, Hoca da çok eskilerde kalmış görünüyor bilgilerini günün şartlarına göre yenileyecek. Aksi taktirde Konyaspor’u çok kötü günlerin beklediğini bugünde üzülerek söylemek ve yazmak bir Konyalı ve Konyaspor taraftarı olmak sorumluluğudur.
Ara transfer dönemi gelmekte, Konyaspor bu dönemde mutlak surette takıma direkt katkı yapacak ve takımın kalitesini yükseltecek 5-6 tane oyuncuyu kadrosuna katmalıdır ki, sezon sonunda hep beraber ağlamayalım.