Hafız, hattat, şair ve ebcet hesabıyla tarih düşürmede usta olan Nuri Baş, Konya’nın İnlice Köyü’nde (şimdi Meram İlçesi’ne bağlı İnlice Kasabası’nda) 1 Ekim 1930 tarihinde dünyaya gelmiştir.
Nuri Baş Hoca Efendi 79 yaşında Hakk’a yürümüştür. 15 Şubat 2009 günü bu alemden ebedi aleme göç etmiştir. Dini vecibeler yerine getirilip cenaze namazı kılındıktan sonra da Türbe (Üçler Mezarlığı’na) defnedilmiştir. Vefat günü olan 15 Şubat 2011 tarihinde öğle namazından sonra Üçler Mezarlığı’ndaki kabri başında bir anma töreni düzenlenecek ve ruhu için Fatiha gönderilecektir. Dostları, yakınları ve sevenlerine de bu çağrıyı yapmış olduk.
Nuri Baş Hoca Efendi babası ile birlikte İnlice'den Konya’ya gelip yerleşmişlerdir. Babası Mecidiye Hanı civarında manifaturacılık yaparken babasına yardım etmiş diğer taraftan da hafızlığa çalışmıştır. Hıfzını tamamladıktan sonra da özel eğitim almış çok çeşitli hoca efendilerin önünde diz çökerek bu eğitimini de tamamlamıştır. Ağabeyi ile birlikte bir bakkal dükkanı açan Nuri Baş, daha sonra Saray Çarsısı içinde züccaciye dükkanı açmış uzun yıllar burada züccaciyecilik yapmıştır. Toptancılar Çarsısı yapılınca işini buraya taşımıştır. Çok çeşitli camilerde imam ve müezzinlik görevi yapan Nuri Baş uzun yıllar da Toptancılar Çarsısı’nda bulunan camide ücret almadan imam ve hatiplik görevini de yerine getirmiştir. Emekli olduktan sonra işyerini damatlarına bırakarak kendisini yazı ve okuma-okutmaya ayırmıştır. Mevlana Caddesi’ndeki mütevazi bürosunda sevenlerini ağırlar onların dertlerini istekleri sorularını cevaplandırmaya çalışmış tasavvufi konularında şiirler yazmıştır. Özellikle de ebcet hesabıyla yazdığı şiirlerinde tarih düşürmüştür. Bu şiir türünün son halkalarından birisi de Nuri Baş Hoca Efendi’dir.
Konya’da ve İstanbul’da yayınlanan gazete ve dergilerde edebi konularda yazılar ve şiirler kaleme almıştır.
Nuri Baş Hoca Efendi yazmış olduğu şiirlerini birkaç kitapta toplamıştır. Ben bugünkü yazımı Nuri Baş'ın güzel Konyamız isimli şiiriyle bitirirken Cenab-ı Allah’tan rahmet dilerim.
Güzel Konyam
Ey benim güzel Konya'm, nimetler dolu şehir!
Mutlu edersin elbet sakinlerini bir bir.
Kahramanlar yatağı, erler otağı diyar.
Servetiyle atamdan bize kalan yadigar.
Buram buram her yanın tarih kokuyor senin,
Mazin, şerefler dolu, övüncüsün ülkemin.
Belde-i muhayyere, nebiler, pirler yurdu,
Bahtın nice aşıklar, nice sadıklar gördü.
Medfün senin göğsünde padişahlar, sultanlar.
Sayısızca velinin, silinmez izleri var.
İlme beşik olmuşsun, manen önde gitmişsin,
Medeniyet ve fende hep öncülük etmişsin.
Havan, cennet gibidir, safa verir insana,
Bahçelerin, bağların, sanki can katar cana.
Pay-ı tahtı ceddimin, alimler karargahı,
Derununda medfundur bin bir veliler şahı.
Nasiplendin İslam'dan her dem hisseyab oldun,
Hakk'a, halka hizmetle hadsiz şerefler buldun.
Nebilerin beşiği, Mevlana'ların yurdu,
Nice Hak aşıkları sende semalar kurdu.
Acı, tatlı ne günler gördün ömrün boyunca,
Tasavvuf ehline hep kaynak olmuştun bunca.
Ulaş Baba, Konevi, Şems, Sahip Atalar,
Alaaddin Keykubat, Üçler; Tavus Babalar.
Sinesinde nur saçan erler, pirler, dedeler,
Tarihine şeref veren hayli asır dideler.
Milyarla zahid, zakir, mana eri, ehl-i dil
Ötelerden nur saçan Hak aşinası, ehil.
Yankılanmış ufkunda Hakk'ın sesi ebedi,
Coşmuş asırlar boyu, ezan-ı Muhammedi.
Gönlünde mevcelenir Mevla aşkıyla kamer,
Mehtapla gamzelenip, daim "Allah, Allah" der
Ay ve yıldızlar senin kalbinin ışığıdır,
"Hak!... Diyen aşıkların hep cemal ışığıdır.
Ehl-i dili gayş eder latif saba yellerin
Bülbülleri büyü1er açan rana güllerin
Lalebahçen, Havzan'ın, hele hele Meram'ın,
Gönül alıcı çehren, çaresi der ü gamın.
Sular akar her yerde, kuşlar öter "Hak!" diye,
Manzaran çok güzeldir ferah verir sineye
Nadir bulunur eşin, güzelsin her şeyinle
Selçuklu, Karatay ve Meram ilçelerinde.
Cömert ırmaklarından çağladıkça coşan su,
Ehl-i Hakk'ı mest eder, diyerek ya Hu, ya Hu' ...
Konya'yı bir kez gören bu övgüye verir Hak,
Hele şimdi görenler, hayran kalır muhakkak.
Bu şehre hizmet eden; kıymet, şeref, şan bulur,
Tarih boyu sevgiyle rahmetle yad olunur.
Ey Konyam, mutlu şehir! Kadr u kıymetin ali,
Edebiyyen yaşa sen, müşfik ana misali.
Nuri BAŞ
Nuri Baş Hoca Efendi 79 yaşında Hakk’a yürümüştür. 15 Şubat 2009 günü bu alemden ebedi aleme göç etmiştir. Dini vecibeler yerine getirilip cenaze namazı kılındıktan sonra da Türbe (Üçler Mezarlığı’na) defnedilmiştir. Vefat günü olan 15 Şubat 2011 tarihinde öğle namazından sonra Üçler Mezarlığı’ndaki kabri başında bir anma töreni düzenlenecek ve ruhu için Fatiha gönderilecektir. Dostları, yakınları ve sevenlerine de bu çağrıyı yapmış olduk.
Nuri Baş Hoca Efendi babası ile birlikte İnlice'den Konya’ya gelip yerleşmişlerdir. Babası Mecidiye Hanı civarında manifaturacılık yaparken babasına yardım etmiş diğer taraftan da hafızlığa çalışmıştır. Hıfzını tamamladıktan sonra da özel eğitim almış çok çeşitli hoca efendilerin önünde diz çökerek bu eğitimini de tamamlamıştır. Ağabeyi ile birlikte bir bakkal dükkanı açan Nuri Baş, daha sonra Saray Çarsısı içinde züccaciye dükkanı açmış uzun yıllar burada züccaciyecilik yapmıştır. Toptancılar Çarsısı yapılınca işini buraya taşımıştır. Çok çeşitli camilerde imam ve müezzinlik görevi yapan Nuri Baş uzun yıllar da Toptancılar Çarsısı’nda bulunan camide ücret almadan imam ve hatiplik görevini de yerine getirmiştir. Emekli olduktan sonra işyerini damatlarına bırakarak kendisini yazı ve okuma-okutmaya ayırmıştır. Mevlana Caddesi’ndeki mütevazi bürosunda sevenlerini ağırlar onların dertlerini istekleri sorularını cevaplandırmaya çalışmış tasavvufi konularında şiirler yazmıştır. Özellikle de ebcet hesabıyla yazdığı şiirlerinde tarih düşürmüştür. Bu şiir türünün son halkalarından birisi de Nuri Baş Hoca Efendi’dir.
Konya’da ve İstanbul’da yayınlanan gazete ve dergilerde edebi konularda yazılar ve şiirler kaleme almıştır.
Nuri Baş Hoca Efendi yazmış olduğu şiirlerini birkaç kitapta toplamıştır. Ben bugünkü yazımı Nuri Baş'ın güzel Konyamız isimli şiiriyle bitirirken Cenab-ı Allah’tan rahmet dilerim.
Güzel Konyam
Ey benim güzel Konya'm, nimetler dolu şehir!
Mutlu edersin elbet sakinlerini bir bir.
Kahramanlar yatağı, erler otağı diyar.
Servetiyle atamdan bize kalan yadigar.
Buram buram her yanın tarih kokuyor senin,
Mazin, şerefler dolu, övüncüsün ülkemin.
Belde-i muhayyere, nebiler, pirler yurdu,
Bahtın nice aşıklar, nice sadıklar gördü.
Medfün senin göğsünde padişahlar, sultanlar.
Sayısızca velinin, silinmez izleri var.
İlme beşik olmuşsun, manen önde gitmişsin,
Medeniyet ve fende hep öncülük etmişsin.
Havan, cennet gibidir, safa verir insana,
Bahçelerin, bağların, sanki can katar cana.
Pay-ı tahtı ceddimin, alimler karargahı,
Derununda medfundur bin bir veliler şahı.
Nasiplendin İslam'dan her dem hisseyab oldun,
Hakk'a, halka hizmetle hadsiz şerefler buldun.
Nebilerin beşiği, Mevlana'ların yurdu,
Nice Hak aşıkları sende semalar kurdu.
Acı, tatlı ne günler gördün ömrün boyunca,
Tasavvuf ehline hep kaynak olmuştun bunca.
Ulaş Baba, Konevi, Şems, Sahip Atalar,
Alaaddin Keykubat, Üçler; Tavus Babalar.
Sinesinde nur saçan erler, pirler, dedeler,
Tarihine şeref veren hayli asır dideler.
Milyarla zahid, zakir, mana eri, ehl-i dil
Ötelerden nur saçan Hak aşinası, ehil.
Yankılanmış ufkunda Hakk'ın sesi ebedi,
Coşmuş asırlar boyu, ezan-ı Muhammedi.
Gönlünde mevcelenir Mevla aşkıyla kamer,
Mehtapla gamzelenip, daim "Allah, Allah" der
Ay ve yıldızlar senin kalbinin ışığıdır,
"Hak!... Diyen aşıkların hep cemal ışığıdır.
Ehl-i dili gayş eder latif saba yellerin
Bülbülleri büyü1er açan rana güllerin
Lalebahçen, Havzan'ın, hele hele Meram'ın,
Gönül alıcı çehren, çaresi der ü gamın.
Sular akar her yerde, kuşlar öter "Hak!" diye,
Manzaran çok güzeldir ferah verir sineye
Nadir bulunur eşin, güzelsin her şeyinle
Selçuklu, Karatay ve Meram ilçelerinde.
Cömert ırmaklarından çağladıkça coşan su,
Ehl-i Hakk'ı mest eder, diyerek ya Hu, ya Hu' ...
Konya'yı bir kez gören bu övgüye verir Hak,
Hele şimdi görenler, hayran kalır muhakkak.
Bu şehre hizmet eden; kıymet, şeref, şan bulur,
Tarih boyu sevgiyle rahmetle yad olunur.
Ey Konyam, mutlu şehir! Kadr u kıymetin ali,
Edebiyyen yaşa sen, müşfik ana misali.
Nuri BAŞ