Hızla akıp giden zaman, aynı zamanda birçok şeyi de beraberinde götürüyor ve de değiştiriyor. Zamanın değiştirdikleri arasında ise en çok etkilenen insan oluyor. Bunun sebebi ise insanın zayıf bir yapıda olması ve değişime açık olmasından kaynaklanıyor mesela zamanın insan üzerinde yaptığı değişimi görmek için yıllardır görmediğimiz bir dostun yüzüne bakmak yeterli. Aradan geçen yıllar, o dostun yüzüne adeta çizgi olup yağmıştır, ya da saçları beyazlatmıştır.
**
Bu değişim aslında çok normal. Çünkü geçen zaman sadece insanı etkilemiyor. Kimi zaman bazı hayvanların neslini tüketiyor, kimi zaman doğadan bir şeyler kayboluyor. Tüm yaratılmışlar kıyamete doğru bir “eskime” sürecinde bulunuyor. Evet, bu değişim çok normal çünkü Allah’ın koyduğu kanun böyle. Fakat burada beni en çok üzen taraf zamanın insan üzerinde yaptığı maddi değişiklikler değil. Manevi ve insani duygularımızda meydana gelen değişim.
**
İnsanı diğer varlıklardan ayıran en önemli özellikler, insanın akla ve duygulara sahip olmasıdır. Bu sebeple de zamanın varlıklar üzerinde meydana getirdiği değişim, maddesel olarak ortaktır ama insanın akla ve duygulara sahip olması yönüyle insanı diğer varlıklardan ayırır. Buraya kadar her şey tamam, her şey normal fakat insanın sahip olduğu bu farklı özellikler maalesef her geçen gün önemini yitirmekte. Çünkü insanlar insani ve manevi özelliklerini geçen zamanın etkisiyle kaybetmekte.
**
Televizyonu açtığımızda veya gazete sayfalarını çevirdiğimizde ve yahut da hayatın bizzat içinde yaşarken,yahu bunu insan olan yapmaz dediğimiz şeyler bayağı çoğaldı.Her gün sebepsiz yere onlarca insan katlediliyor,onlarca insan açlıktan ölüyor,yalan dolan almış başını gidiyor,eski dostluklar kurulamıyor ,eski komşuluklar yapılamıyor,eski sevdalar yaşanamıyor,eskisi gibi insanlar birbirine saygı göstermiyor.Kısacası insan “insan” olma özelliklerini kaybediyor.
**
Zaman insanı bu kadar değiştirirken,o sanki boynunu celladın önüne uzatmış idam olmayı bekleyen mahkum misali hiç sesini çıkartmıyor.Oysa zamana isyan etmek,ona dur demek, en azından bizde yaptığı manevi ve insani değişimleri engellemek mümkün.
**
İnadına sevgi, inadına sevgi, inadına insanlık deyip, yapılan zulümlere,yapılan kötülüklere karşı gelmeliyiz.Ben tek başıma ne yapabilirim demeden,dünyada iyilik yapacak tek kişi yalnız kendimiz kalsak da gayri insani olana karşı durmalıyız.Aslında içimizde var olan iyi insan olma ateşini sönmeden tekrar alevlendirmeliyiz.
**
Kuran-ı kerim’de hac suresinin 46. ayetinde Cenab-ı Hak şöyle sesleniyor insanoğluna “Yeryüzünde gezip dolaşmadılar mı ki, düşünecek kalpleri, işitecek kulakları olsun? (Dolaştılar, ama ibret almadılar). Çünkü gerçekte gözler değil, göğüslerdeki kalpler (kalp gözleri) kör olur.”
**
Düşünüyorum da acaba zaman, insanoğlunun gönlünü mü kör etmiş ki, içine düştüğü gaflet uykusundan uyanamıyor. Ama inşallah öyle değildir,çünkü gözler kör olduğunda belki çaresi bulunur ama gönüller kör olursa çare yok.. Selam gafletten uyananlara olsun..