Sana seslendim, ey yâr!
Senden başka ne var ki?
Oyun içinde gerçek olan...
Senden başka kim var ki?
Hayırsız içinde, hayır olan…
Oradasın ey yâr, O diyârdasın duy sesimi!
Gel artık bekletme ey yâr!
Senden ötede bir Yâr var!
Sen O Yâr’ dasın, beni de götür Yâre!
Sana yazdım, sana söyledim ey yâr!
**
Büyükler ne güzel anlatmışlar yâri, sevgiyi, sevgiliyi, hakikati ve daha nicelerini… Onlar aslında her şeyi anlatmış. Bazen onlara bırakmak gerekir sayfaları, köşeleri… Kalem ve kâğıtları onlara teslim etmek gerekir. Zira onlar bizim yerimize söylemiş, söylenilmesi gereken her şeyi…
“Aşka yanmalı can dediğin. Ya canan olmalı ya da canını almalı. Yar diyemezsin ki herkese içindeki yaran olmalı… Herkesin de bir yüreği var amma yürek dediğin bir (b)aşka yanmalı.”
“Ey gönül! Ne tuhaf değil mi? Bir ömür, şah damarından daha yakın bir Sevgiliyi aramakla geçiyor.”
Aşk eri, Muhammed Mevlana Celaleddini Rumi(K.S.)
Ey gönül, ey yar! Aramak ne tuhaf , bulmak ne kadar güzel değil mi?
**
Sevgi en büyük nimetlerdendir. Allah c.c. kendisini sevelim diye sevgiyi, aşkı, muhabbeti yaratmıştır. Nasıl ki gökyüzüne bakar Rabbimizin güç ve kudretini biliriz, sevgi ve muhabbetin, aşkın güzelliği ile de Cennetin en büyük nimeti olan Cemalullah’ı(Allahın cemali, Cennette Allah’ı görmek) bilir, şuuruna varırız. Sevgi, muhabbet ve kalb nimetleri ile Yüce Mevla’mızın bize olan sevgisini, onun gazabını geçen sonsuz rahmetini ve lutfunu biliriz. Muhyiddini İbni Arabî Hz. de; ‘ Cenabı Hak Peygamberimize Habibim(Sevgilim) diye hitap ettiğine göre, İslam dini Aşk ve Muhabbet dinidir.’ demiştir. Eskiden Tarikatlara alırken ‘Sen hiç aşık oldun mu?’ diye sorarlarmış. ‘Bir kimse eğer dünyalık aşkı tatmışsa, aşkı öğrenmişse bu yolda, Allah’a giden yolda daha hızlı ilerler’ derlermiş. Ya Rabbi! Bize senin ve sevdiklerinin sevgisini nasip et.
Yüce Mevla’mızdan(c.c.) iki cihan saadetleri dua ve niyazıyla…