Köşe yazılarımda birkaç kez öğretmen atama taleplerine yer verdim. Bu kez de bir açığın diş hekimi atamalarında olduğuna yönelik açıklamalar dikkatimi çekti. 20 bini aşkın diş hekimi atama bekliyor. Yıllarca çaba gösterip, emeklerinin karşılığını almak isteyen binlerce genç, bakanlıktan gelecek müjdeli haberi bekliyor. Verilere bakıldığında 20 milyonun üzerinde randevu talebi var. Milyonlarca hasta muhatap bulabileceği, rahatsızlığından kurtulabileceği tedavinin derdine düşmüşken, 2026 yılında diş hekimliği için yalnızca 521 kadro açılmış. Rahatsızlıklar göz önünde bulundurulduğunda açıklanan kadro sayısının yetersiz kaldığı görülüyor. Maalesef sağlık alanında her ne kadar başarılı bir alana ulaşmış olsak da aylar sonrasına verilen randevular birçok insanı mağdur ediyor. Gençler ise hayalini kurdukları, emek verdikleri mesleğe ulaşmak için gece gündüz atama haberi bekliyor. Eğitimli birey sayısını yükselttik yükseltmeye de bu kez de diplomalı işsiz tanımını sık duyar olduk. Özellikle eğitim ve sağlık alanındaki plansızlık, birçok genci mağdur ediyor. Genç diş hekimleri işsiz kalıyor, vatandaşlar randevu alamadığı için mağdur oluyor ve sistemin yetersizliği sağlık altyapısını olumsuz etkiliyor.
İl, ilçe derken her yerde üniversite binaları yükseldi ama ne nitelikli eğitim kaldı ne de mezun olduktan sonra rahatlıkla iş başı yapabilecek öğrenci. Sorun temelden başlıyor. Üniversite sayılarımızla övünmekten çok nitelikli eğitim ve donanımlı bireylerimizle övünmeliyiz. Yıllarını heba eden, hevesli gençlerimiz üniversite eğitimini tamamladıktan sonra, ‘ben ne yapacağım’ derdine düşmemeli. Bazı mesleklerdeki sorunlar sık sık tartışıldığı için belirli konuları ele alıyorum. Maalesef ki, her meslek dalında benzer sorunlar yaşanıyor. Üniversiteyi yeni kazanan bir genç, sonrasının yani hayat telaşının derdine düşüyor. Şimdi bazı kesimler de çıkıp, “Çalışmak isteyene iş çok, üniversitelilere iş beğendiremiyoruz” diyebilir. Beğenmez kardeşim! Diş hekimliğinden örnek verelim; ben yıllardır diş hekimi olabilmek için bu mesleğin her detayını kavramaya çalışayım, teknik ve uygulamalı derslerde başarı göstereyim, hayallerimi bir diş hekimi olarak kurayım, çeşitli sınavlarda ter dökeyim, gecemi gündüzüme katıp projeler yapayım, üniversiteyi bitirip atama bekleyim, üstelik KPSS’ye yıllarca hazırlanayım, sen gel bu insana iş beğendir! Çabaladığı, hayalini kurduğu meslek varken neden başka bir meslekle yetinsin? Markette çalışanlar, hizmet departmanlarında çalışanlar da insan ona bir sözümüz yok. Bırakalım da herkes tercih ettiği ve uğruna çabaladığı hayatı yaşasın. En azından eğitim sistemimizle, sağlık altyapımızla övünüyorsak geleceğin mimarları olan gençlerin de hevesleri diri kalsın.
Maalesef ülkemizde her meslekte bir atama ve mülakat krizi var. Gençler ise, bu sorunlar karşısında muhatap bulabilecekleri birini görmek istiyor. İşin doğru tarafından bakarsak istekleri olan kişiler, ülkesini geliştirmek ve kalkındırmak için çalışıyor. Evet, iyi bir mesleğe sahip olmak, kendini geliştirmek, geçim derdi yaşamamak güzel ama bakıldığında alınan sonuç geleceğin Türkiye’sini inşa ediyor. Artık, ataması yapılmadığı için hayata küsen, canına kıyan, ülkesini terk eden gençleri konuşmak yerine çeşitli çalışmalar ve meslek öğrenmek için Türkiye’ye gelen en önemli Türkiye’de kalan gençleri konuşmalıyız. Devletin önceliği gençler olmalı, ülkesini kalkındıracak açık zihinlere yol açılmalı. Telefon faturasını zor ödeyen, bırakın ülke ülke gezmeyi temel ihtiyaçlarını zar zor gideren bir nesil neye yetişecek? Nasıl aile kuracak?
Atama bekleyen bir nesli konuşmayalım. Gençlerimiz umudunu yitimesin. Gençlerin hayalleri, emeklerinin karşılığı ertelendikçe bizler de geleceğe gecikiyoruz. Planlı, programlı istihdamlara ihtiyaç var. Atama bekleyen öğretmenlerin, sağlıkçıların, mühendislerin, teknikerlerin ve diğer tüm mezunların sesine kulak verin. Bu gençlerin umutlarını tüketmeyin, önünü açın!
Güzel günler görmek dileğiyle…