Tırnak yiyen çocuklar dikkatimi çekmektedir. Neden tırnak yiyorlar soru kafama takılmaktadır? Tırnak yiyen çocukları sınıfta göz ucuyla takip ediyorum. Öğretmenlik hayatımda her sınıfta bir kaç öğrenciye rastladım. Tabii ki bu arada çocuklara niye tırnak yiyorsun? Diye sormadım. Direk ailelerle görüşmeyi düşündüm. Hem bu konu ile ilgili araştırmalara giriştim. Tırnak yeme 5–6 yaşlarında başladığını 11–15 yaşlarında daha çok sık olduğuna rastladım.
Tırnak yiyen çocukların özelliklerine baktım. Sebepleri ise kendine güvensizlik duygusu; aşırı baskı ve otoriter aile eğitimi karşısında saldırganlık dürtüsünü ve psikolojik gerginliğini azaltmak için tırnak yemeye sarılıyorlar. Tırnak yiyen çocuklar, atılgan, normal, zeki ve sosyal çocuklardır. Tırnak yiyen çocuklar, arkadaş gurubu içerisinde lider olamaması durumunda, lider olma tutkusu karşısında, lider olamadığı zaman, diğer çocukları buyruğu altına alma isteği gerçekleşmediği zaman, akran gurubu üzerinde, oyun guruplarında otorite olma isteği. İsteği olmadığında ve diğer çocuklara sözünü geçiremediği zaman yenilgiye uğradığını ve yenilgiye uğradığı anda saldırganlık dürtüsünün psikolojik gerilimini kendine yöneltmesidir. Psikolojik gerilimini dışa vurmadığı karşı tarafa saldırganlık gösteremediği zaman hemen tırnak yemeye başlayan aşırı hareketli, sosyal dışa dönük normal ve zeki çocuklarda tırnak yeme çok sık görülen davranıştır.
Huzursuz gergin çocuklarda, tırnak yeme; sıkıntı ve gerginlik üreten enerjinin boşalmasını sağlıyor.
Burada şunu da gördüm çocuklara tırnak yemeye iten etmenlerden biri de ailenin çocuktan beklentilerini yüksek tutmasıdır. Bu beklentiler karşısında çocuk beklentilere cevap veremediği zaman, çocuk eleştirilmeye azarlanmaya maruz kalmakta akranlarıyla kıyaslandığında, akranlara karşı kıskançlık oluşması, aile beklentilerine cevap vermeyen çocuk kendisinin sevilmediğini hissederek, yetersiz sevgi ve ilgi göremediğini düşünerek sıkıntı ve gerginliğe düşer. Bu sıkıntı ve gerginlikten çocuk tırnak yiyerek kurtulma yöntemine bir kalkan olarak sığınır.
Yıllar önce tırnak yiyen bir öğrencimi takibe aldım. Aile ile görüşeyim dedim. Çözüm bulayım dedim. Baktım çocuğun annesinde tırnak yeme alışkanlığı var. Demek ki dedim öğrenilmiş bir davranış. Anneye söylediğim sadece ‘İlk önce bu davranışı siz bırakmalısınız. Sonra çocuk bu davranıştan vazgeçer’ diye söyledim.
Diğer bir davranış da çocukların yazı yazdıkları kalemleri yazı yazarken her kelime bitiminde ağzına alıp sakız gibi çiğnemesidir.
Böyle bir öğrencim vardı. Çocuk baktım her kelime ve her cümle bitiminde kalemi ağzına alıp çiklet gibi çiğnemektedir.
Anneye:
- Çocuğu sınıfın en iyisi olması için ders konusunda çok sıkıştırıyorsun. Çocukta sıkıntı ve gerginlik sonucu, bu davranış gelişti diyerekten anlattım. Anne rehberlik uzmanıydı:
- Ben nasıl fark etmemişim, diyerekten yakındı.
Olaya çözüm buldu. Bir daha çocukta kalemi ağzına alıp çiğnediğini görmedim.
İster tırnak yeme, ister kalem silgi çiğneme durumunda olayı görmezlikten gelmeyip hemen müdahale etmelidir. Çocuğa yapılan baskıların kaldırılması durumunda ve çocuktan beklenen yüksek beklentileri (sınıf birincisi, okul birincisi, fen lisesini kazanmalısın beklentileri) ona baskı uygulamadan otoriter bir eğitim uygulamadan. Çocuğun gelişim düzeyini ve zihni yapısını, yeteneklerini göz önünde bulundurup konuşarak çözmelidir. Aile çözemiyorsa bir uzman başvurmalı ya da bir uzmandan psikolojik yardım almalıdır.
Tırnak yiyen çocukların özelliklerine baktım. Sebepleri ise kendine güvensizlik duygusu; aşırı baskı ve otoriter aile eğitimi karşısında saldırganlık dürtüsünü ve psikolojik gerginliğini azaltmak için tırnak yemeye sarılıyorlar. Tırnak yiyen çocuklar, atılgan, normal, zeki ve sosyal çocuklardır. Tırnak yiyen çocuklar, arkadaş gurubu içerisinde lider olamaması durumunda, lider olma tutkusu karşısında, lider olamadığı zaman, diğer çocukları buyruğu altına alma isteği gerçekleşmediği zaman, akran gurubu üzerinde, oyun guruplarında otorite olma isteği. İsteği olmadığında ve diğer çocuklara sözünü geçiremediği zaman yenilgiye uğradığını ve yenilgiye uğradığı anda saldırganlık dürtüsünün psikolojik gerilimini kendine yöneltmesidir. Psikolojik gerilimini dışa vurmadığı karşı tarafa saldırganlık gösteremediği zaman hemen tırnak yemeye başlayan aşırı hareketli, sosyal dışa dönük normal ve zeki çocuklarda tırnak yeme çok sık görülen davranıştır.
Huzursuz gergin çocuklarda, tırnak yeme; sıkıntı ve gerginlik üreten enerjinin boşalmasını sağlıyor.
Burada şunu da gördüm çocuklara tırnak yemeye iten etmenlerden biri de ailenin çocuktan beklentilerini yüksek tutmasıdır. Bu beklentiler karşısında çocuk beklentilere cevap veremediği zaman, çocuk eleştirilmeye azarlanmaya maruz kalmakta akranlarıyla kıyaslandığında, akranlara karşı kıskançlık oluşması, aile beklentilerine cevap vermeyen çocuk kendisinin sevilmediğini hissederek, yetersiz sevgi ve ilgi göremediğini düşünerek sıkıntı ve gerginliğe düşer. Bu sıkıntı ve gerginlikten çocuk tırnak yiyerek kurtulma yöntemine bir kalkan olarak sığınır.
Yıllar önce tırnak yiyen bir öğrencimi takibe aldım. Aile ile görüşeyim dedim. Çözüm bulayım dedim. Baktım çocuğun annesinde tırnak yeme alışkanlığı var. Demek ki dedim öğrenilmiş bir davranış. Anneye söylediğim sadece ‘İlk önce bu davranışı siz bırakmalısınız. Sonra çocuk bu davranıştan vazgeçer’ diye söyledim.
Diğer bir davranış da çocukların yazı yazdıkları kalemleri yazı yazarken her kelime bitiminde ağzına alıp sakız gibi çiğnemesidir.
Böyle bir öğrencim vardı. Çocuk baktım her kelime ve her cümle bitiminde kalemi ağzına alıp çiklet gibi çiğnemektedir.
Anneye:
- Çocuğu sınıfın en iyisi olması için ders konusunda çok sıkıştırıyorsun. Çocukta sıkıntı ve gerginlik sonucu, bu davranış gelişti diyerekten anlattım. Anne rehberlik uzmanıydı:
- Ben nasıl fark etmemişim, diyerekten yakındı.
Olaya çözüm buldu. Bir daha çocukta kalemi ağzına alıp çiğnediğini görmedim.
İster tırnak yeme, ister kalem silgi çiğneme durumunda olayı görmezlikten gelmeyip hemen müdahale etmelidir. Çocuğa yapılan baskıların kaldırılması durumunda ve çocuktan beklenen yüksek beklentileri (sınıf birincisi, okul birincisi, fen lisesini kazanmalısın beklentileri) ona baskı uygulamadan otoriter bir eğitim uygulamadan. Çocuğun gelişim düzeyini ve zihni yapısını, yeteneklerini göz önünde bulundurup konuşarak çözmelidir. Aile çözemiyorsa bir uzman başvurmalı ya da bir uzmandan psikolojik yardım almalıdır.