Çocuğun Özgüven Kazanmasında Ebeveynin Etkisi

Özgüven, çocuğun doğumundan hemen sonra başlar. Acıktığında annesine ağlamayla uyarıcı gönderen, çocuk anneyi yanında bulamazsa kendini güvensiz ortamda hissedecektir. Çocuk ilk bebeklik günlerinde anne kucağına alınmak, annesinin ısısını hissederek kendini güvende hisseder. Altı ıslandığında altının temizlenmesiyle kendini güvende hisseder.
Çocuğun Kendine Güven Kazanamamasının Sebeplerini Şöyle Sıralaya Biliriz
Ailelerin aşırı koruyucu ve himayeci oluşlarından kaynaklanmaktadır. Çocukluğumu ben yaşayamadım varsın çocuğum rahat yetişsin, diyerekten çocuğun belirli yaştan sonra yemeğini tutunda çorabını kendi giyeceği yerde çocuğun gücü yeteceği bütün işleri annenin yapması hatta ödevlerini yapmaya kadar işi vardırıp, çocuğun düşünmesine dair fırsat vermeden onun için düşünmek, böyle bir durumda çocuk en ufak problem karşısında dahi çözüm üretemez duruma düşmekte hazırcılığa alışmış olur.
Mükemmeliyetçi ve titiz ebeveyn davranışları; Çocuğu canından usandırır, canından bezdirir. Sürekli eleştiri alan çocuk ailesinin davranışlarından bıkar usanır. Ebeveyn bardağın hep boş tarafına bakar, dolu tarafını görmez. Çocuğun eksikliklerini döküp, sıralar çocuğun başarılı olduğu yeteneklerinden bahsetmez kişiliğine saldırıp kişiliğini yaralar. Çocuk kendini beceriksiz abdal yeteneksiz görmeye, kendini işe yaramaz biri olarak görür gayrı nasihate de aldırmaz olur. Ne yapsam bunlara yaranamadım diye düşünmeye başlar.
En büyük yapılan hatalardan biri de akraba ve komşu çocuklarıyla kıyaslama yapılması. Sanki çocuğunu aşağılayıp, başkasının çocuğunu göklere çıkarınca, kendi çocuğunun değişeceğini sanırlar. Bu durum çocuğu daha çok yaralar çocuk kendini daha yeteneksiz ve güvensiz hisseder. Çocuğun ufak başarılarını takdir edip onu kendinle yarış yapmaya odaklamalıdır.
Öz güveni Olmayan Çocukların Özellikleri
Öz güveni olmayan çocuklar sorumluluk almak istemezler verilen görevi yerine getiremeyeceğim korku ve endişesiyle ya görev almaktan çekinirler ya da görev ve sorumluluk alınca da kendilerini strese sokarlar. Eli ayağı tutuşur. Özgüveni olmayan çocuk evde huzur bulamaz kendini kanıtlamak ispat etmek için çeşitli arkadaş guruplarına katılır. Zamanının çoğunu onlarla geçirmek ister. Grup içinde ailesinden bulamadığı övgüyü almaya çalışır. Ebeveynin eleştirilerine hemen karşılık vere bilir saldırganlık gösterir. Ya da içine kapanacak bu tehlikeli olanıdır. Yada marka düşkünü olup onunla ön tarafa çıkmak isteyecek. Derdi, kendini bir şeyle ebeveyne kabul ettirmektir.
Özgüveni olmayan çocuk kendinle barışık değildir. Kendi egosu ile olmayı istediği egosunu bilip kendi egosunu kabullenmeli; kendi olumlu benliğinin farkında olmasıdır. Kendi gerçek benliğini bilen çocuk ne kendini yüksek görür nede gereksiz, lüzumsuz olarak anksiteye (aşağılık duygusuna) kapılır.
Çocuk olumlu yönleri ve olumsuz yönlerini tanıyıp onlarla yüzleşmeli kendine saygılı ve kendinle barışık yaşamalıdır. Buda ebeveynin ne aşırı övmesini nede çocuğu yok yere başarısızlıkları karşısında hırpalayıp kişiliğine saldırmasıyla olur. Çocuğun olumlu davranışlarına olumlu tepki, olumsuz davranışlarına ise kişiliğine saldırmadan yol gösterici açıklamamlar yaparak tepkiler koymak gerekir.