“Çünkü biz cihadı alnımızın çatına vurduk
Önce şehadeti koyduk
Her sabah duamızın başına…”
Bu dizelerle uyanmıştı genç Metin. “Hayırdır inşallah” fısıldadı gri bulutlu sabaha. Geç uyumuştu yine fakat erken kalkmıştı, her zaman olduğu gibi. Ümmetin derdini dert edinmişti kendine. Hem çok uyumanın beyni yorduğunu öğreneli uzun zaman olmuştu. Her gün yeni bir şey öğreniyordu zaten. Savaşın, zor kullanmanın anlamsız olduğunu düşünür, bilginin asıl güç olduğunu her fırsatta söylerdi. Bellerden silahların düşmediği, delikanlılığın tesbih sallamak zannedildiği dönemleri yaşıyorlardı.
**
Olanlara anlam veremiyordu. Kardeşler bile birbirine düşmüştü. Bu gidişe bir dur demeliydi. İslam coğrafyası kan ağlıyordu. Küçük çocuklar annesiz babasız kalıyor, hayatlar birer birer sönüyordu. Kurtuluşa ermeliydi insanlık. Fakat önce biz kurtulmalıyız diye düşündü.
Ülke karışıktı ve hiç kimse sağlıklı düşünemiyordu. Sokaklar çatışıyor. Evler şahit kılınıyordu.
**
Gencecik fidanlar Hakk'a yürüyor, anaların yüreğine ateşler düşüyordu. Toprak kan kokuyordu artık. Gökyüzü gri, yerler kırmızı olmuştu. İşkence ve zulüm sıradanlaşmıştı. Korkmuyordu ama. Bu dava uğruna çalışıyordu ve mükâfatını biliyordu. Gülümsüyordu aklına her geldiğinde şehadet. O kutlu güne kavuşmak için dualar ediyordu.
**
İşte o gün gelmişti. Sevgiliyle buluşmak için ne güzel bir gündü bu. Cuma vakti ne güzel olurdu şehadet. Bir cami avlusundan sevgiliye yürümek gibisi yoktu. Bunu tattı Metin. Kör kurşunlar hayallerini delip geçti. Kan aktı bir kuşun gözlerinden. Dünya durdu bir süreliğine. Herkes durdu. Metin hareket etti sadece. Diz çöktü, Rabbine dua edercesine. Sonra yığıldı birden yere. Elleri kan olmuştu, gözleri şehadet şerbetinden yaşarmıştı.
Yüzünde tebessüm vardı. Meleklere gülümsüyordu. Hiç kimse konuşmuyordu. Birkaç ayak sesi duyuldu, sonrasında bir çığlık. “Metin vuruldu.” Bu çığlıkla yarıldı gökler sanki. Şubat günü dünya yanıyordu. Kırmızıya boyandı avlu. Silinmedi bir daha.
Çabuk unutuldu ama Metin ve Metin gibiler. Dünyalık işlere daldık yine. Unuttuk olanları. Affedin bizi. Emanetinize sahip çıkamadık. Yine de…
Şehadetin kutlu olsun Metin Yüksel.
“Kalbimizde tevhid ile göğsümüzde bir mermiyle dilimizde tekbirlerle şehadet isteriz ya Rab şehadet bir çağrıdır nesillere çağlara…”
RABBİMİZ, AYAKLARIMIZI SABİT KIL!
BİZLERE KÂFİRLER TOPLULUĞUNA KARŞI YARDIM ET!
VE BİZLERE ŞEHADETLERİN EN GÜZELİNİ NASİP ET!
ÂMİN.