Play-offların hemen ardındandı,
Torku Konya Selçuk Üniversitesi kapatma tehlikesi ile karşı karşıya kaldı.
Destek yok, para yok, takım yok, en önemlisi başarı yoktu.
Mücadelelerini bildiğin bazı yöneticilerle sürekli görüşüyordum.
Nen oldu? Ne olacak? Tehlikenin durumu ne?
Gelecek karanlıktı ve dost sohbetinde kendilerine aynen söyledim;
Kimse sizin ortaya koyduğunuz mücadeleye falan bakmaz,
Kulübü kapattıran yöneticiler olarak bu şehirde tarihe geçersiniz.
Bu şekilde de hatırlanırsınız hep!
Nitekim bazı ağabeylerin devreye girmesi ile bu sıkıntı aşıldı.
Takım 2. Lig şampiyonluğu hedefi ile sezona başladı.
Ardından Erdemir olayları gerçekleşti.
Belli bir miktar karşılığı Beko Basketbol Lig’ine katılma hakları alındı.
Takım hemen takviye edildi ve yola bu şekilde devam…
Ancak maya tutmadı gibi,
Takım oldukça sıkıntılı, gelecek yine puslu.
Son kaybedilen maç ardından daha da korkar olduk,
Bazılarımız umutlarını kaybetti takımın ligde kalması ile alakalı olarak.
Ancak yine kötü polisi oynayan biz olalım diye değil de,
Bir dost olarak söylemeden edemiyor insan;
Sayın Selçuk Üniversitesi yöneticileri,
Erdemir’e kaç lira ödediğiniz,
Takımı hangi şartlarda kurduğunuz,
Sezon boyunca yaptığınız masraflar,
Ya da çektiğiniz çilelerle sizi kimse hatırlamaz.
Bu sezon bu takım ligden düşerse sizi “Takımı ligden düşüren yönetim” olarak hatırlayacaktır bu şehir.
Tamda bu nedenle ki uyarmadan edemiyorum,
Şu ödeyemediğiniz, ya da sponsor aradığız 125 bin dolar var ya!
O parayı bir an önce temin edip yabancılarınızın hepsini kullanmaya başlayın.
Yoksa iş işten geçeceğe benzer.
Bu para yönetiminizde yer allan bazı iş adamları adına tek başlarına bile düşük bir rakam.
125 bin dolar için takımı riske atmayın derim.
NALINA DA, MIHINA DA
Yönetime bunları söylerken, sayın destek vermeyenlere de bir lafımız var elbette,
Üzgünüm, bir gün şehirden destek görmediğiniz de bugün yapmadıklarınız gelsin aklınıza.
Halen marka şehir olmayı öğrenemedik.
Birlik ve beraberlik mi?
Belki gelecekte.