Eksik yaşadık, eksik yaşıyoruz. Zamanın çıldırtıcılığı içinde ancak kendi çılgınlıklarımıza vakit ayırabiliyoruz. Çılgınlıklarımızın esareti altındayken biz, çığlıklar kopuyor bir yerlerde. Bir yerlerde çılgınlık yapmaya fırsatı olmayan, delidoluluğu bilmeyen, kahkaha atanlara tuhaf tuhaf bakan birileri var.
Bir yerlerde gülme eksik, güldürme derdi eksik olduğu için. Okuma eksik, okutma tasası olmadığı için, cehalet önemsenmediği için. Bir yerlerde eksik birileri var, tam olmak, tamamlamak hiç derdimiz olmadığı için. Eksik yaşıyoruz ve eksik kalıyor her şey. Eksik kalıyor insanlık. Paylaşamadığımız için, kendimizi kendi darlığımıza hapsettiğimiz için. Bugünün keyfiyle yarınları hesap edemediğimiz için. Kadim gerçekleri ciddiye almayıp, kendimizi kapkara bir mahzene bıraktığımız için. Orda ki neticeyi kestiremediğimiz için. Kesemediğimiz için kem sözleri, kesemediğimiz için yalan sözleri. Savaş kesen sözleri bilemediğimiz için… Bunun için bir yerlerde eksik yaşayan birileri var. Yürekli yaşamaktan, yürekli sözlerden habersiz…
Merhametle işlenmeli önce insan, vicdanlara dokunulmalı, şefkatle sarmalanmalı kalpler. Buda öyle olmakla olur. Sevgi bencilliği yapmamakla olur. Kendimizi sevgiyle bürüyerek yollara düşmekle olur.
Bir yerlerde eksik birileri var. Hiç spor ayakkabısı olmayan lastik ayakkabılı çocuklar, kalemi defteri eksik çocuklar, kitap okumaya hasret kütüphanesiz çocuklar…
Bizim çocuklarımız bunlar. Yarınlarımız. Eksik bırakırsak onları eksik kalacak bu ülke. Cebimizden eksiltemediğimiz hayatımızdan çalınacak. Hayatı hayat eyleyen hayat olmak değil midir hayatlara. ‘Hayat eksik hayatta’ demiş Mevlana. Var mısınız hayatsız hayatlara hayat olmaya? Var mısınız? Varız diyorsanız hadi okutmaya. Okumak isteyen hiç kimse boynu bükük kalmasın, okumak isteyenin kitabı kalemi eksik olmasın. Ayakkabısı, gıslaveti gıcır olsun. Kocaman adam olabileceğini hissetsin.
Hadi okumanın büyüklüğünü fark ettirelim eksik okuyanlara. 30 Nisan - 1 Mayıs tarihlerinde Nevşehir ve Yozgat’tayız. Orda kıyıda kalmış ilköğretim öğrencilerini ziyaret edeceğiz. Pırıl pırıl çocuklara pırıl pırıl bir gelecek için. Onlara yardımlaşmayı öğretmek niyetiyle, abi gibi abla gibi; onları ezmeden, bu zaten bizim görevimiz diyerek gidiyoruz, sıcak bir kucak olmak temennisiyle… ‘Birileri Var Yardım Topluluğu’na takılıyoruz. Elimizde ne varsa topladık biz; kitap, kırtasiye, elbise ne varsa kabul edilir.
Bu duygu yüklü, duyarlı organizasyonu üniversite öğrencileri yapıyor. Ben gördüm, derslerini ihmal ettiler bunun için, ihmal edilmesin diye birileri. Dert etmişler insanlığı. Hakikaten müthiş bir şey bunu üniversite öğrencilerinin yapması. Başka üniversitelerde böyle bir topluluk olduğunu zannetmiyorum. Kapı kapı yardım topladılar, bileklik sattılar, tiyatro hazırladılar. Bütün gelirlerini bu organizasyona harcayacaklar. Ama yardım istiyorlar, yine de eksik. Eksik gitmek istemiyorlar. Evinde tozlu kitapları olanları ya da bir harçlık miktarı kadar da olsa; ‘eksik birileri varsa tamamlayacak birileri de var’ hassasiyetine sahip olanları, bu güzelliğe ortak olmak isteyen herkesi bu minnacık yardıma davet ediyorlar. Evet minnacık, bunu duyan herkes bir yemek parası verse sıkıntı kalmayacak.
Bu organizasyondan sonra da 8 Mayısta kampüs’te kermes var. Bu kermese de herkes davetli. Yine buradan gelecek gelirle de başka okullara gidilecek. Birileri Var Yardım Topluluğu kendini hissettirecek. Üniversite öğrencilerini tanımlandığı kalıptan çıkaracak. Gününü gün eden bir gençlik değil, geleceği güneşlik etmeye dertli bir gençlik. Karanlıkları bu duyguyla aydınlatma heyecanında bir gençlik…
Büyükler olarak gelin bizde, onlara karşı duyarlı olalım. Bu duyarlılıkla inşallah heyecanı sönük, umudu bezgin, adımları takatsiz kıyıda kalmış çocuklarımıza hayat olacağız, can olacağız. Onlara kendilerini fark ettireceğiz.
Hadi bu duygudan eksik bırakmayalım kendimizi. Ki eksik kalmasın hiçbir şey. Bir yerlerde gülümsemek için lütfedilen gamzeler donuk kalmasın. Bir yerlerde eksik birileri olmasın…
(Not: yardımlarınız için iletişim adresi: mehrisanyenikaynak@hotmail.com / adak.mehmet@yahoo.com.tr)
Merhametle işlenmeli önce insan, vicdanlara dokunulmalı, şefkatle sarmalanmalı kalpler. Buda öyle olmakla olur. Sevgi bencilliği yapmamakla olur. Kendimizi sevgiyle bürüyerek yollara düşmekle olur.
Bir yerlerde eksik birileri var. Hiç spor ayakkabısı olmayan lastik ayakkabılı çocuklar, kalemi defteri eksik çocuklar, kitap okumaya hasret kütüphanesiz çocuklar…
Bizim çocuklarımız bunlar. Yarınlarımız. Eksik bırakırsak onları eksik kalacak bu ülke. Cebimizden eksiltemediğimiz hayatımızdan çalınacak. Hayatı hayat eyleyen hayat olmak değil midir hayatlara. ‘Hayat eksik hayatta’ demiş Mevlana. Var mısınız hayatsız hayatlara hayat olmaya? Var mısınız? Varız diyorsanız hadi okutmaya. Okumak isteyen hiç kimse boynu bükük kalmasın, okumak isteyenin kitabı kalemi eksik olmasın. Ayakkabısı, gıslaveti gıcır olsun. Kocaman adam olabileceğini hissetsin.
Hadi okumanın büyüklüğünü fark ettirelim eksik okuyanlara. 30 Nisan - 1 Mayıs tarihlerinde Nevşehir ve Yozgat’tayız. Orda kıyıda kalmış ilköğretim öğrencilerini ziyaret edeceğiz. Pırıl pırıl çocuklara pırıl pırıl bir gelecek için. Onlara yardımlaşmayı öğretmek niyetiyle, abi gibi abla gibi; onları ezmeden, bu zaten bizim görevimiz diyerek gidiyoruz, sıcak bir kucak olmak temennisiyle… ‘Birileri Var Yardım Topluluğu’na takılıyoruz. Elimizde ne varsa topladık biz; kitap, kırtasiye, elbise ne varsa kabul edilir.
Bu duygu yüklü, duyarlı organizasyonu üniversite öğrencileri yapıyor. Ben gördüm, derslerini ihmal ettiler bunun için, ihmal edilmesin diye birileri. Dert etmişler insanlığı. Hakikaten müthiş bir şey bunu üniversite öğrencilerinin yapması. Başka üniversitelerde böyle bir topluluk olduğunu zannetmiyorum. Kapı kapı yardım topladılar, bileklik sattılar, tiyatro hazırladılar. Bütün gelirlerini bu organizasyona harcayacaklar. Ama yardım istiyorlar, yine de eksik. Eksik gitmek istemiyorlar. Evinde tozlu kitapları olanları ya da bir harçlık miktarı kadar da olsa; ‘eksik birileri varsa tamamlayacak birileri de var’ hassasiyetine sahip olanları, bu güzelliğe ortak olmak isteyen herkesi bu minnacık yardıma davet ediyorlar. Evet minnacık, bunu duyan herkes bir yemek parası verse sıkıntı kalmayacak.
Bu organizasyondan sonra da 8 Mayısta kampüs’te kermes var. Bu kermese de herkes davetli. Yine buradan gelecek gelirle de başka okullara gidilecek. Birileri Var Yardım Topluluğu kendini hissettirecek. Üniversite öğrencilerini tanımlandığı kalıptan çıkaracak. Gününü gün eden bir gençlik değil, geleceği güneşlik etmeye dertli bir gençlik. Karanlıkları bu duyguyla aydınlatma heyecanında bir gençlik…
Büyükler olarak gelin bizde, onlara karşı duyarlı olalım. Bu duyarlılıkla inşallah heyecanı sönük, umudu bezgin, adımları takatsiz kıyıda kalmış çocuklarımıza hayat olacağız, can olacağız. Onlara kendilerini fark ettireceğiz.
Hadi bu duygudan eksik bırakmayalım kendimizi. Ki eksik kalmasın hiçbir şey. Bir yerlerde gülümsemek için lütfedilen gamzeler donuk kalmasın. Bir yerlerde eksik birileri olmasın…
(Not: yardımlarınız için iletişim adresi: mehrisanyenikaynak@hotmail.com / adak.mehmet@yahoo.com.tr)