Mahalli seçimler, bir demokrasi ayıbına ve kesintiye uğramadan yapıldı. Oyların sayımında ve dağılımında küçük pürüzler ve ufak tatsızlıklar çıktı ise de onlar da halledildi. Bazı yerlerde ölümle neticelenen siyasî rekabet kavgalarının çıkmış olması düşündürücüdür. Demek ki demokrasi, hür iradeyle korkmadan, çekinmeden sandığa gitme ve oy kullanma, dilediğin şahsa veya partiye evet mührünü basma işinden ibaret değildir. Demokrasi aynı zamanda kültür, tolerans, hizmet ve ahlâk meselesidir. Eğer bu konuda tedbir alınmaz ve çare düşünülmezse, bu sosyal değerler de maalesef demokrasiyle birlikte kendi kendine olgunlaşmaz ve yükselmez.
29 Mart 2009’da halkın oylarıyla seçilenler, il ve ilçe seçim kurumlarından mazbatalarını alarak hizmet koltuklarına oturdular. Büyük bir güvenle seçilenler, bundan böyle kendilerini seçenlere verdikleri sözleri eksiksiz yerine getirmeye çalışacaklar. Meydanlarda ve basın toplantılarında projeler furyasıyla başlayan süreç, hizmet yarışıyla ve icraatla devam edecektir. Seçmenler de, seçim meydanlarında kendilerine verilen sözlerin yerine getirilip getirilmediğini takip edecekler ve oylarıyla yetkili kıldıkları kimseleri denetim altına alacaklardır.
Antalya’nın Kemer İlçesi Belediye Başkanlığı’na MHP’den seçilen Mustafa Gül, şehrin merkezi bir yerine (Çınarlı Kavşağı) dikilen (Aşk Yağmuru) isimli kadın ve erkek figürlü heykeli müstehcen bularak meclisin kararıyla kaldırtmış. Kaldırılan heykelin yerinde 2007 Temmuz ayından beri kuruyan menekşeler çiçek açmış, insanların yüzündeki somurtkanlık gitmiş, gönüllerini okşamış ve ortaya çıkan tablo Kemer’e yakışmış. Nereden geldiği belli olmayan ve halkın tepkisini çeken heykelin yerini, menekşelere terk etmesi halkı sevindirmiş.
Demek ki Kemer Belediye Başkanı Mustafa Gül, seçimlerden önce halka söz vermiş, bu sanat harikası (!) ndan sizi kurtaracağım demiş ve seçimlerden sonra da verdiği sözü yerine getirmiş. İlçe halkı da bu heykelin kaldırılmasını istiyor ki, seçimlerde heykeli kaldıracağım diyen Mustafa Gül’e oy vermiş. Bir müddet önce Kemer’e yolum düşmüş ve ben de o zarif (!) heykeli görme bahtsızlığına uğramıştım. İlçeye turist getirsin diye büyük masraflarla dikilen heykelin çevresinde bir tek turist bile yoktu.
Başkan Gül, belediye meclisi kararıyla heykeli niçin kaldıklarını şu cümlelerle açıklıyor: “Heykelin dikildiği Çınarlı kavşağında lise düzeyinde iki okul ve bir de cami var. İlim ve ibadetin kucaklaştığı, kadınların ve öğrencilerin sıkça gelip geçtikleri bir yer. Heykel ahlâk ve geleneklerimize ters düştüğü için öğrencilere kötü örnek oluyor ve cemaati de rahatsız ediyordu. Halkın da tepkisi vardı. Kaldırmaktan başka çaremiz yoktu. Biz de gereğini yaptık.” İyi de olmuş.
Tekrar seçilen Kadıköy Belediye Başkanı Selâmi Öztürk, heykelin ilçesine gönderilmesini istiyormuş. Başkan ister ama acaba Kadıköy halkı böyle bir heykeli ister mi? Benim bildiğim Kadıköylüler istemez. Çünkü ben Kadıköy’de görev yaptım, oranın halkını tanırım. Üstelik o heykelde hiç bulunmayan estetik zevkin, manevî güzelliğin ve tarihi zenginliğin hakim olduğu İstanbul’un bir parçası olan Kadıköy’e hiç yakışmaz.
İlçe halkından değil de medyadan Belediye Başkanının kararına büyük itiraz var. Bu tarz konularda kullanmaya alışık çağdaş malzemeyi ve terimleri, modern ahlâkî kavramları devreye sokarak başkanı suçluyorlar. Turizmin baltalandığını ileri sürüyorlar.
Şu kesin ki yabancı turistler heykele falan gelmiyorlar. Aklı olan hiç kimse heykel görmek için geziye çıkmaz. Kendi ülkelerinde hiçbir sanat değeri olmayan, zevki ve düşünceyi iten bu tarz heykellerin daha da abartılmışları var. Onlar Türkiye’nin güneşli sahillerine, sanki elekten geçirilmiş gibi altın kumsallarına geliyorlar. Tarihi eserlerimizi ve medeniyet kalıntılarını görmek için geliyorlar. Dinlenmek ve engin sularda serinlemek için geliyorlar.
Sahillerimiz tertemiz, denizlerimiz pırıl pırıl, yollarımız, mehtabımız, otel ve motellerimiz güvenli ve huzurlu, turizme yönelik hizmet pürüzsüz olursa o zaman turist gelir. Turistleri kandırmak ve kazıklamak (kendi tabirleri) için kol gezen, yol kesen insafsız, merhametsiz, saygısız, görgüsüz ve bilgisiz insanların baskın olduğu şehirlere ve sahillere her tarafını aşk yağmuru heykelleriyle donatsanız turist falan gelmez ve öyle bir yerden de geçmez.
Kemer’in Çınarlı kavşağından isabetli bir kararla kaldırılan bu heykel, aşk ve yağmur kelimelerinin istismarından ve halkın verdiği yetkinin kötüye kullanılmasından başka bir şey değildir..
Antalya’nın Kemer İlçesi Belediye Başkanlığı’na MHP’den seçilen Mustafa Gül, şehrin merkezi bir yerine (Çınarlı Kavşağı) dikilen (Aşk Yağmuru) isimli kadın ve erkek figürlü heykeli müstehcen bularak meclisin kararıyla kaldırtmış. Kaldırılan heykelin yerinde 2007 Temmuz ayından beri kuruyan menekşeler çiçek açmış, insanların yüzündeki somurtkanlık gitmiş, gönüllerini okşamış ve ortaya çıkan tablo Kemer’e yakışmış. Nereden geldiği belli olmayan ve halkın tepkisini çeken heykelin yerini, menekşelere terk etmesi halkı sevindirmiş.
Demek ki Kemer Belediye Başkanı Mustafa Gül, seçimlerden önce halka söz vermiş, bu sanat harikası (!) ndan sizi kurtaracağım demiş ve seçimlerden sonra da verdiği sözü yerine getirmiş. İlçe halkı da bu heykelin kaldırılmasını istiyor ki, seçimlerde heykeli kaldıracağım diyen Mustafa Gül’e oy vermiş. Bir müddet önce Kemer’e yolum düşmüş ve ben de o zarif (!) heykeli görme bahtsızlığına uğramıştım. İlçeye turist getirsin diye büyük masraflarla dikilen heykelin çevresinde bir tek turist bile yoktu.
Başkan Gül, belediye meclisi kararıyla heykeli niçin kaldıklarını şu cümlelerle açıklıyor: “Heykelin dikildiği Çınarlı kavşağında lise düzeyinde iki okul ve bir de cami var. İlim ve ibadetin kucaklaştığı, kadınların ve öğrencilerin sıkça gelip geçtikleri bir yer. Heykel ahlâk ve geleneklerimize ters düştüğü için öğrencilere kötü örnek oluyor ve cemaati de rahatsız ediyordu. Halkın da tepkisi vardı. Kaldırmaktan başka çaremiz yoktu. Biz de gereğini yaptık.” İyi de olmuş.
Tekrar seçilen Kadıköy Belediye Başkanı Selâmi Öztürk, heykelin ilçesine gönderilmesini istiyormuş. Başkan ister ama acaba Kadıköy halkı böyle bir heykeli ister mi? Benim bildiğim Kadıköylüler istemez. Çünkü ben Kadıköy’de görev yaptım, oranın halkını tanırım. Üstelik o heykelde hiç bulunmayan estetik zevkin, manevî güzelliğin ve tarihi zenginliğin hakim olduğu İstanbul’un bir parçası olan Kadıköy’e hiç yakışmaz.
İlçe halkından değil de medyadan Belediye Başkanının kararına büyük itiraz var. Bu tarz konularda kullanmaya alışık çağdaş malzemeyi ve terimleri, modern ahlâkî kavramları devreye sokarak başkanı suçluyorlar. Turizmin baltalandığını ileri sürüyorlar.
Şu kesin ki yabancı turistler heykele falan gelmiyorlar. Aklı olan hiç kimse heykel görmek için geziye çıkmaz. Kendi ülkelerinde hiçbir sanat değeri olmayan, zevki ve düşünceyi iten bu tarz heykellerin daha da abartılmışları var. Onlar Türkiye’nin güneşli sahillerine, sanki elekten geçirilmiş gibi altın kumsallarına geliyorlar. Tarihi eserlerimizi ve medeniyet kalıntılarını görmek için geliyorlar. Dinlenmek ve engin sularda serinlemek için geliyorlar.
Sahillerimiz tertemiz, denizlerimiz pırıl pırıl, yollarımız, mehtabımız, otel ve motellerimiz güvenli ve huzurlu, turizme yönelik hizmet pürüzsüz olursa o zaman turist gelir. Turistleri kandırmak ve kazıklamak (kendi tabirleri) için kol gezen, yol kesen insafsız, merhametsiz, saygısız, görgüsüz ve bilgisiz insanların baskın olduğu şehirlere ve sahillere her tarafını aşk yağmuru heykelleriyle donatsanız turist falan gelmez ve öyle bir yerden de geçmez.
Kemer’in Çınarlı kavşağından isabetli bir kararla kaldırılan bu heykel, aşk ve yağmur kelimelerinin istismarından ve halkın verdiği yetkinin kötüye kullanılmasından başka bir şey değildir..