1. YAZARLAR

  2. Ahmet Güldağ

  3. Yaşamımdan inciler
Ahmet Güldağ

Ahmet Güldağ

MÜŞAHEDE
Yazarın Tüm Yazıları >

Yaşamımdan inciler

A+A-

Değerli dostlarım ziyaretlerinde, hayatımdan bazı kısımlar dinledikçe, okuyanlar da okuyunca…

“Sen makale yazmaya ara ver. Bütün hayatında başından geçenleri müşahede ettiklerini yazmalısın ki…

Hem örnek alınmalı hem de pek çok hususlar karanlıkta kalmamalı” diye yıllardır teklif etmiş oldular ama…

Tembellik bir türlü yazamadım.

Son ziyaretlerinde üstüne vura vura “mutlaka yazmalısın ve kitap haline gelmeli” teklifleri üzerine bilgisayarın tuşlarını tıklamaya başladım.

Allah sağlık afiyet verir inşallah. Bende hayatımdaki hatıralarımı sizlere aksaklık yapmadan yanlışlarım olmadan (ki yanlışımı görenlerden hemen düzeltme isterim) sunmaya çalışacağım.

Önce doğduğum köy ve sülale üzerinde bilgi vermek isterim.

***

DEDELER  

Dedeler Köyü Konya İli’nin kuzeyinde merkez köy olarak başlamış olmakta.

Bu köyün kuruluşunda Oğuz Türkleri’nin gelerek yerleşmesi ve bilhassa ilk kurucunun Horasan Erenleri’nden Şeyhi Kebir Taşgun Baba ve arkadaşlarının kurduğu bu şeyhlerin üçünün türbesi mevcut olması ile galiba Dedeler Köyü ismini almış.

dedeler-görünüm-i.jpg

Rakımı 970 olan köy Konya - Ankara Yolu’nun 60. Km’den batıya giden Sarayönü ana yolu üzerinde 5 km ilerdedir.

Etrafındaki köylerin en zengini olarak bilinirmiş yıllar evveli.

Geçim resimde de görüldüğü gibi haylice tarım ekimi ve yine o yıllarda da koyun, keçi daha fazla olmak üzere hayvancılıkla geçinir, tabii tarım makinaları olmadığı zamanlarda at beslenmesi haylice fazla imiş.


dedeler-umumi-görüntü.jpg

Su ihtiyacı, akar su olmadığından kırk metre yer altındaki suya açılan kuyulardan yirmi kişinin iple çektiği kovalarla giderilirmiş ki bu durum 1950’li yıllara kadar devam etmiş durumda.

***

Bağlı olduğu ilçe ilk zamanlar İnevi denip sonradan Cihanbeyli ismini alan ilçe ve ona bağlı, suyu çok manasına gelen SUVARIK denilirken sonra ZIVARIK ismi verilen nahiyeye bağlı durumda iken daha sonra hayli değişimler olmuştur.

Bu değişimler 1960’lı yıllar sonrası nahiyeler bucak olunca Zıvarık nahiyesi kalkmış tamamen Cihanbeyli’ye bağlanmıştır.

Daha sonra eski Zıvarık, Altınekin ismi ile ilçe yapılınca tekrar buraya bağlanmıştır. Altınekin İlçesi, Dedeler Köyü’nün doğusunda 14 km. uzaklığındadır. Tabii şimdi Dedeler Köyü Konya Büyükşehir Belediyesi Mahallesi olmuştur.

***

Doğduğum köyü böylece anlattıktan sonra gelelim burada iskân edenlerden yakınlarımıza.

Köyün zengin eşrafından olan Mahmut Oğulları’ndan Hacı Hüseyin ailesinin lakabı Hüseyin Oğulları olmuş.

Hacılık yolculuğunu gidiş ve gelişi Mısır yolu ve Süveyş kanaldan gemi ile yapıp bir yıl içinde gidip gelerek yapan Hacı Hüseyin ve eşi Hacı Rabia Hanım’ın dört oğlu bir kızı olmuş.

Dört oğuldan en büyüğü dini ilim üzerinde olduğundan köyün cami imamlığını bedelsiz olarak ölümüne kadar devam ettirmiş.

İkinci ve dördüncü oğul rençberlik (Çiftçi) de kalırken küçük olanı sonraları bakkallık yapmaya başlamış.

Kız kardeşleri ise Zıvarık nahiyesine gelin olmuş.

Üçüncü oğul ise Konya’ya giderek Mektebi İdadide okumuş ve buradan öğretmen olarak 1922 yılında kendi köyü olan üç sınıflı ilkokula öğretmen tayin edilmiş

***

Bu arada ismi Hasan Hüseyin olan öğretmen köyün eşraf ve zenginlerinden Hacı Mevlut kızı Havva ile evlenmiş ve İsmet Mehmet Ayşe isimlerinde üç çocuğu olmuş.

***

Öğretmeni köyün doğusunda Konya merkez köylerinden Güvenç Köyü’ne tayini çıkmış bu arada eşi hamile imiş.

Bu arada çok kötü bir durum olmuş.

Öğretmen evinde yara vb. için tentürdiyot vb. bulundurması dolap olmadığı içinmi nedense pencere kenarında olan şişeleri üç yaramaz alıp içmeye başlamış ve Hakk’a kavuşmuşlar.

***

Devamını gelecek yazı da izleyelim.

***

Sağlık ve esenlik içinde sevdiklerinizle yaşam dileğimle

Bu yazı toplam 553 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.