1. YAZARLAR

  2. Recep Çınar

  3. Ülkenin kıymetini bilmiyoruz
Recep Çınar

Recep Çınar

ORTAM
Yazarın Tüm Yazıları >

Ülkenin kıymetini bilmiyoruz

A+A-

Geçtiğimiz hafta Ukrayna'ya gittik...

Atiker Konyaspor'un Shakhtar ile oynadığı ve 4-0 kaybettiği maçı takip ettik...

Maçı yazmayacağım...

Hoş, yazılacak birşeyi de yok...

Shakhtar oynadı, biz seyrettik...

Shakhtar'ın oynadığı futboldan büyük keyif aldık...

Bunu inkar edemem...

Şu da bir gerçek ki, Atiker Konyaspor ile Shakhtar arasında siklet farkı var...

Shakhtar ağır,  Atiker Konyaspor hafif siklet...

Arada böyle bir fark olunca sonuca takılmamak lazım...

Temsilcimiz ilk kez Avrupa'da boy gösterdi...

Bunun da bir kazanç olduğunu düşünüyorum...

İşin teknik tarafına hiç girmeyeceğim, çünkü takımın başındaki teknik adam 4-5 as oyuncusunu kulübede oturturken bile "Bu maça ideal kadroyla çıktım" diyorsa, benim bu 4-0'a diyecek lafım yok...

Bugün oynanacak Osmanlı maçına nasıl bir kadroyla çıkacağını merak ediyorum...

Umarım Shakhtar Donetsk maçına çıktığı ideal kadroyla çıkmaz!

xxx 

Maçı geçtik...

Ukrayna'da, yani Lviv'de gördüklerimizi yazalım en azından...

Bir kere net olarak şunu söylemekte yarar var; Cennet bir ülkede yaşıyoruz...

Hem de her şeyiyle...

Maalesef ne insanlarımızın, ne yaşadığımız çevrenin, ne ülkemizin, ne de sahip olduğumuz güzelliklerin, hiç birinin kıymetini bilmiyoruz...

Ukrayna'yı, yani Lviv şehrini gördükten sonra, ekmeğin, suyun, yemeğin, canımızın, malımızın değerini bir kez daha anladım...

Batı’da da bir çok ülkeye gittim, ama benim ülkem gibi güzel bir ülke, benim ülkem kadar zengin bir ülke, benim ülkem kadar insanı sarıp sarmalayan bir ülke daha görmedim...

Ukrayna'yı gördükten sonra...

Gözümün önüne 15 Temmuz geldi ve milyonlarca kez lanetledim, bu ülkeyi bölmeye kalkışan hainleri...

Üzülüyorum...

Ne kadar güzel yerlerimiz var...

Batı’sı güzel, Doğu’su başka güzel...

Karadeniz'i seni yakar, Akdeniz'i beni...

Aslında ülkemizin dört bir yani cennetten bir köşe...

Buna rağmen, ne yazık ki bu ülkenin kıymetini bilmiyoruz...

İnsanları hakeza...

Buz gibi değil, sıcak sımsıcak...

İnsan yani...

Sevecen...

Yardımsever...

Aç doyuran...

Öksüz ve yetimi koruyan kollayan...

Bizim insanımız...

Dünya'nın başka bir ülkesinde bizim gibi candan insanların yaşadığı bir ülkenin olduğunu sanmıyorum...

Kıymetini bilelim birbirimizin...

Tabi ki ülkemizin de...

Bu ülkeyi sevmek, bu ülkeye sahip çıkmak, bu ülkeyi hainlerden korumak ve temizlemek lazım...

Başka bir Türkiye yok...

Türk insanın da gideceği, yaşayabileceği başka bir ülke yok...

Bu ülkeyi seviyorum...

Bu ülkenin insanını da seviyorum...

Çünkü, hiçbir ülkede göremeyeceğiniz eğlenceli, misafirperver, sevimli, dost canlısı, yardımsever ve sıcak kanlı insanlara sahiptir bu ülke...

Bayrağı için canını ve kanını hiç düşünmeden feda edenlere de...

Her şeyin, özellikle insanlığın çok olduğu, hayattaki küçük zevklerle mutlu olabilen insanlarımızı ve ülkemi seviyorum...

Daha ne olsun?

Tekrar söylüyorum; Ukrayna'yı gördükten sonra.

Bu yazı toplam 955 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar