1. YAZARLAR

  2. Ayşe Özel

  3. Ölüm Yaşarken…
Ayşe Özel

Ayşe Özel

Yazar
Yazarın Tüm Yazıları >

Ölüm Yaşarken…

A+A-

    İnsanoğlu yaşam ile ölüm arasında ince bir ip üzerinde yürür aslında... Bugünü tamamlayabileceği bile kesin değilken aylar sonrası için planlar yapar... Aklına getirmek istemez yokluğunu sevdiklerinin ya da yok olacağını düşünmek istemez kendinin...

   Kimimiz arkasında bırakacağı evladı kimimiz mülkünü kimimiz ise gençliğini düşündüğü için erken sayar ölümü... Çünkü hep soğuktur yüzü ve ağırdır hüznü... Biliriz ki gelenler hep aratır gideni ve bıraktığı o koca boşluğu sadece özlem doldurur yerine gelemez herhangi biri...Nefes yerine özlem çekerken ciğerlerine o ciğer parça parça dağılır da elden gelmez hiç bir şey...

   Yara Yaradan'a dua dua ulaşır da bir tek yaranın sahibi merhem olamaz yaraya... Ama emir ki 'Büyük Yerden'dir deva yalnız ondan istenir yarım kalmış bir bedenle... Sadece bedende değil her şey yarımdır artık gidenle...

   Çünkü anne ya da babasını kaybedince büyür evlatlar ve yıkılır dağları birer birer ardından...

   Çünkü kardeşini kaybedince yarım kalır taze ekmek için yapılan kavgalar ve ekmeğe varmaz olur eller...

   Çünkü eşini kaybedince yalnızlaşır odalar ve yüreğini de gömer toprağa....

   Çünkü evladını kaybedince yanar yürek ve külü nefes olur adeta...

   Demem o ki kısacık bu hayatta bir daha yüzünü göreceğinizden emin olmadığınız sevdiklerinize daha çok sarılın, kırmayın kalplerini ve kırılmayın kalpten... Yok sayarak devam edin ve hakkı Hakk'a havale ederek inadına gülümseyin olmamışçasına... Bırakın haksız olun ya da onlar devam etsinler haklı olmaya… Siz inatla devam edin affetmeye…

 Çünkü zamanında sarılmazsanız gururu bahane ederken arkasından bakakalırsınız sessizce yanınızdan ayrılırken... Yokluğu yakar da buram buram dumanı bir tek sizi sarar ebeden... Zor olur vedalar ve her zaman kavuşmaz geride kalanlar... Sevinçler okşar belki yüreği de kırgınlıklar yok eder o süreyi...Kalpte koca bir sızı ve dilde 'Keşke'ler kalıverir...

   Rüyama gelsin diye uykulara dalarken umutla yokluğunu hissederek uyanır insan sabaha... Belki de birkaç saç teli miras kalır elde avuçta... Kaybetmeden değerlerini bilin ve her şeye rağmen gülümseyin fırsat vermeyin ölümden önce ayrılığa...

Sevgi ve saygı ile...

Bu yazı toplam 883 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
1 Yorum